Boekenplank # 4

Boekenplank # 4 is een volledige thriller-boekenplank geworden.
Benieuwd of ze ook echte 😱-momenten bevatten ? Lees dan zeker verder …

‘IK WEET ALLEEN MIJN NAAM NOG’ door C.J. Cooke – (fictie, psychologische thriller) – Uitgeverij Harper Collins- 332 blz

Hoe goed ken je je partner echt ?
Een vrouw wordt wakker op een strand, haar lichaam  onder de schrammen en blauwe plekken. Ze heeft geen idee wie ze is of hoe ze daar terecht is gekomen. Ze wordt opgevangen door vreemden en probeert er stapje voor stapje achter te komen wat er is gebeurd.
Een man krijgt een telefoontje : zijn vrouw is weg en heeft hun baby en hun peuter alleen achtergelaten. Haar auto staat op de oprit en haar mobieltje, portemonnee en paspoort liggen nog thuis. Er zijn geen sporen van inbraak of geweld. 
Dat overkomt een jong gezin in Londen.  Elke aanwijzing die de politie vindt, wijst erop dat iemand liegt. De radeloze echtgenoot, de vermiste vrouw of een lachende derde ? Niemand weet het antwoord op de vraag : waar is Eloïse ?

Wakker worden op een onbewoond eiland en geen idee hebben van wie je bent en waar je vandaan komt ? ‘Dat moet verschrikkelijk zijn‘ dacht ik toen ik de titel zag. De tekst op de achterflap  intrigeerde me alvast voldoende om  het boek te kopen …

Het verhaal :

Eloïse, het hoofdpersonage, wordt wakker op een eiland nadat ze blijkbaar schipbreuk heeft geleden. De vier enige bewoners van het eiland vangen haar op in de boerderij waar ze verblijven. EloÏse lijdt aan volkomen geheugenverlies. Ze kent haar naam niet, weet niet waar ze vandaan komt, of er iemand bij haar was, of hoe ze op het eiland gestrand is.

Terwijl ze op zoek gaat naar haar identiteit probeert ze zo goed als mogelijk samen te leven met de vier mensen die haar vonden. Blijkbaar gaat het om een schrijversclubje dat zich een tijdje heeft afgezonderd. Met Sariah heeft El de beste band. George komt nogal dreigend over, en profileert zich als baas. Joe is de zorgende, en Hazel laat duidelijk merken dat ze El niet moet.
Vaak is de spanning te snijden in de boerderij. Eloïse komt uiteindelijk haar naam te weten door Joe. Maar hoe weet híj wie ze is ? George maakt haar dan weer duidelijk dat hij niet wil dat ze van het eiland weggaat. Zogezegd voor haar eigen bestwil (🤔?).
Eloïse voelt zich door al die spanning niet veilig meer, en probeert van het eiland af te komen.

Buiten het wedervaren van El op het eiland, wordt in ‘Ik weet alleen mijn naam nog‘ ook de situatie thuis bij Eloïse opgevolgd. Dit vanuit het perspectief van Lochlan, haar echtgenoot. Hier heerst grote ongerustheid. Waar is Eloïse heen ? Waarom is ze verdwenen ? Waarom liet ze haar kleine kinderen zomaar achter ?

Naarmate het verhaal vordert, worden er geheimen onthuld van beider kanten en wordt het verhaal boeiender.

Schrijfstijl :

Ik weet alleen mijn naam nog‘ wordt goed opgebouwd door C.J. Cooke. Door flashbacks die Eloïse soms krijgt, laat de auteur je samen met haar stap voor stap haar identiteit ontdekken. Zo zorgt ze er voor dat je nieuwsgierig blijft naar het volledige verhaal van El. 

Anderzijds volg je het politieonderzoek van dichtbij, en laat de auteur je goed de wanhoop van Lochlan en van de grootouders van Eloïse voelen.

C.J. Cooke zorgt tevens voor een verrassende en voor mij zeer originele ontknoping. Ze zorgt er voor dat je op het verkeerde spoor gezet wordt. En daar kom je pas heel laat in het verhaal achter. Ik had deze ontknoping absoluut niet zien aankomen. Daar hou ik wel van !

Het verhaal wordt vooral verteld uit het perspectief van Eloïse en Lochlan, maar er zijn ook enkele hoofdstukken van uit dat van de grootouders van Eloïse.
Ik vond die verschillende perspectieven zeker een pluspunt. Het maakt het lezen vlotter en je leert de personages goed kennen, want goed uitgewerkt. Bovendien krijg je door de hoofdstukken van de grootouders  een blik in het verleden van Eloïse.
De epiloog maakt het verhaal af. Alle vragen die ik me stelde tijdens het lezen werden beantwoord.

Mijn mening

Het begin van ‘Ik weet alleen mijn naam nog‘ vond ik nogal traag gaan. Daar mocht gerust wat meer vaart in zitten. Maar dan kwamen er plots die twee plottwists. Vanaf daar was ik volledig mee en wou ik absoluut verder lezen, nieuwsgierig naar wat volgen zou. 

En oké, dit is geen thriller waarbij je in een constante spanning zit, maar het verhaal is intrigerend genoeg om je enkele uren aangename lectuur te bezorgen. 
Persoonlijk vond ik dit een sterke psychologische thriller. De vier sterren in de VN thrillergids zijn zeker verdiend …

‘DE BELLER OP LIJN VIER’ door J.D. Barker – (fictie, thriller) Uitgeverij De Boekerij bv – 397 blz

Jordan Briggs is bekend van de New Yorkse radio. Ze neemt geen blad voor de mond en deelt dagelijks haar ongezouten mening met meer dan vijf miljoen luisteraars.
Op een dag spreekt ze de inbellende Bernie, die live een spelletje wil spelen. Jordan moet kiezen tussen Ubers en taxi’s. Ze kiest taxi’s en vergeet het gesprek al snel. Tot er vlak voor haar kantoor zeven taxi’s ontploffen. Terwijl de brandweer en ambulances uitrukken en het aantal slachtoffers oploopt, hangt Bernie weer aan de lijn.
Zo begint de klopjacht op een onzichtbare, volledig losgeslagen moordenaar – live gevolgd door miljoenen luisteraars. Is Jordan sterk genoeg om dit gruwelijke spel te winnen ?

De beller op lijn 4‘ had ik al diverse malen zien passeren op ‘Thrillerlezers’ (een interessante FB-pagina trouwens over – inderdaad – thrillers). 
Ik las er veel lovende commentaren over het boek, ook mindere. Smaken verschillen natuurlijk. Maar omdat ik het uitgangspunt wel origineel vond, wou ik dit boek lezen en er zelf mijn idee over kunnen vormen.

Het verhaal :

Het verhaal begint met een tafereel waarbij Jordan, een nogal arrogante talkshowpresentatrice op de radio, te laat dreigt te komen voor haar eigen show. Het verkeer zit muurvast en ze besluit haar auto gewoon in de file te laten staan en naar haar kantoor te rennen.
Cole Hundley, een agent die achter haar in de file staat, vindt dit niet kunnen, laat zijn patrouillewagen eveneens staan en rent haar achterna. Zo verloopt de eerste ‘kennismaking’ tussen beide hoofdfiguren uit het verhaal.

De derde hoofdfiguur is Bernie, een losgeslagen wraakzuchtige moordenaar die niets of niemand ontziet en die het hele verhaal door de touwtjes in handen houdt.
Bernie is onzichtbaar doorheen het verhaal, maar ziet en hoort toch alles wat er in de studio, van waaruit Jordan haar praatshow presenteert, gebeurt. 

Jordan moet constant keuzes maken, en weet niet meer wie ze kan vertrouwen. Bovendien volgen miljoenen luisteraars live zowel de gesprekken tussen Jordan en Bernie, als de waanzinnige acties van deze laatste.

Schrijfstijl

J.D. Barker vertelt het verhaal vooral vanuit Jordan en Cole, maar ook Bernie komt natuurlijk vaak aan het woord.
De auteur slaagt er goed in je heel nieuwsgierig te maken naar wie Bernie nu eigenlijk is, waarom hij dit allemaal doet, waarom hij net de radioshow van Jordan uitgekozen heeft, en wat zijn volgende zet zal zijn.

De acties van Bernie worden alsmaar extremer, en je bent  steeds weer benieuwd naar wat Jordan nu weer zal moeten doen.
Doorheen het verhaal worden de karakters en de levens van Jordan en Cole blootgelegd door Bernie, die wel álles over hen lijkt te weten. Daardoor zijn de hoofdpersonages dan ook heel goed uitgewerkt.
J.D. Barker heeft een heel vlotte, beeldende schrijfstijl, waardoor het lijkt alsof je naar een film aan het kijken bent. 

Mijn mening

Vanaf de bladzijde waarop Bernie aan de lijn komt ‘op lijn 4‘, ervoer ik het verhaal als een echte pageturner. Regelmatig ‘vlogen’ mijn ogen over de regels, gewoon omdat ik zó nieuwsgierig was naar wat nog komen ging !

En ja, als je logisch nadenkt, zijn de acties soms onvoorstelbaar en overdreven. Ik geef toe dat ik soms een ‘Die Hard‘- gevoel had. Ik zou Bruce Willis zo de rol van Cole zien spelen. 🤩
Eerlijk gezegd maakte mij dat niet veel uit. Ik genoot gewoon van al die spanning.
Bovendien, zoals J.D. Barker zélf in zijn nawoord schrijft, is het verhaal vooral bedoeld ter vermaak.

Mij leverde ‘De beller op lijn 4′ in elk geval inderdaad veel leesplezier op. Meer zelfs, ik meen dat dit een heel goede actie/thriller film zou kunnen zijn …

‘VISSEN PRATEN NIET’ door Tine Bergen – (fictie, psychologische thriller) –  Uitgeverij Vrijdag – 223 blz

Op een donderdagmorgen eind augustus staat de politie bij Flo aan de deur. Ze wordt verdacht van moord op David De Vadder, de vader van één van de kleuters uit haar klas. Flo wordt meegenomen voor een gesprek over de voorbije zomer. Een gesprek over blauwe plekken op kinderruggen, temperamentvolle vakantieliefdes, chocolade en doodsbedreigingen over de babyfoon. Een gesprek dat niet alleen haar leven maar ook dat van heel wat anderen onherroepelijk zal veranderen. Flo leert wat ze eigenlijk al wist : dat er ergere zaken zijn dan van moord verdacht worden. Een gesprek dat uiteindelijk vooral gaat over wat niet wordt gezegd. Want ‘vissen praten niet’.

Alweer een intrigerende titel en cover. Want wat hebben vissen te maken met een kleuterjuf ? En dan nog wel in een thriller !
Het was ook weer een tijdje geleden dat ik een Vlaams auteur las. Reden genoeg dus om voor dit boek te kiezen …

Het verhaal :

Het hoofdpersonage in ‘Vissen praten niet‘ is Flo. Een kleuterjuf die na haar rouw- en ziekteverlof weer terugkeert naar school.
De eerste verhaallijn volgt haar doorheen het politieverhoor, en loopt als een rode draad door het verhaal.
Artur De Vadder zit in de klas van Flo, en zij heeft de indruk dat de kleuter door zijn vader mishandeld wordt. Maar ze vindt nergens gehoor met haar vermoedens. 

De tweede verhaallijn beschrijft een vakantie aan het strand, waar Flo met haar vriendin Stefanie en diens baby, als bij toeval op het gezin De Vadder stuiten. Flo wil Artur kost wat kost helpen. Wat uiteindelijk echt een obsessie wordt, en voor confrontaties met de vader zorgt.

Wanneer David De Vadder op het strand komt te overlijden, blijkt het niet om een natuurlijke dood te gaan zoals eerst gedacht, maar om moord.
Flo wordt intensief ondervraagd over de dood van David De Vadder, want zij is een verdachte.
De agenten graven in haar leven, waardoor je als lezer meer en meer te weten komt over haar verleden.
De ondervragers proberen haar te doen bekennen, maar bombarderen ook haar beste vriendin en haar nieuwe vriend tot mogelijke verdachten. Misschien wilden zij Flo helpen het probleem met Artur op te lossen ? Of hebben ze het misschien allen samen gedaan ? 

Schrijfstijl :

Het boek is zeer vlot geschreven, in korte hoofdstukken. Die korte hoofdstukken maken ook dat je geneigd bent langer door te lezen.
Auteur Tine Bergen heeft de twee verhaallijnen goed uitgewerkt. Ze lopen mooi naast (en naar het einde toe door) elkaar.
Handig ook dat de eerste hoofdlijn, die van het verhoor van Flo, steeds in cursief gedrukt staat. Het maakt het verhaal heel overzichtelijk.

De karakters worden goed omschreven. Je leert Flo, het hoofdpersonage, heel goed kennen door middel van de flashbacks naar de gebeurtenissen in haar verleden. 
De auteur houdt je aandacht continu vast met boeiende personages en plotwendingen. 

Tine Bergen zorgt bovendien voor een knap en verrassend einde in ‘Vissen praten niet‘.

Tip :

Via DEZE LINK kom je op de website van Tine Bergen. Mooi opgesteld en interessant. Je leert er niet alleen meer over de auteur, maar ook over haar boeken. Want buiten psychologische thrillers, schrijft ze ook romans, non-fictie, Young Adult,  kinder- en jeugdboeken. Een auteur die blijkbaar van alle markten thuis is …

Mijn mening

Ik wist in het begin van het boek niet goed wat denken over ‘Vissen praten niet‘. Maar algauw werd ik in het verhaal gezogen, en las ik, mede door de korte hoofdstukken in een voor mij snel tempo het boek uit. 

Vissen praten niet‘ wordt vermeld als psychologische thriller. Een echt thrillergevoel had ik echter niet. Je gaat door dit verhaal niet op het puntje van je stoel zitten van de spanning. Je krijgt ook geen gruwelijkheden te lezen.
Psychologisch vond ik het verhaal dan weer sterk.

Ook leuk is dat je echt tot de laatste bladzijden moet wachten tot de puzzel compleet is. En je dan nog grote ogen trekt bij het onverwachte einde. 
Dus ja, ik was aangenaam verrast door deze ‘Vissen praten niet‘ … 

En zo heb ik weer heel wat leesplezier gehad dankzij deze drie boeken. ☺️
Heb jij ze ook al gelezen ? Of misschien heb ik je nieuwsgierig genoeg gemaakt om ze eveneens op je lijstje te zetten ? 
Laat het me gerust in een reactie hieronder weten. Altijd leuk je te lezen ! 

TIP :
Mijn vorige Boekenplanken van 2022 gemist ? Geen nood. Via deze links kom je meteen op de juiste plek terecht : BOEKENPLANK #1, BOEKENPLANK #2 en BOEKENPLANK #3.

Zoek je misschien nog wat EXTRA LEESINSPIRATIE ? Kijk dan zeker eens in het overzicht van mijn boekenplanken uit 2021. Via deze LINK link ben je er meteen en krijg je een mooi overzicht. 🤩

Oh ja, wil je op de hoogte gehouden worden van mijn nieuwe blogberichten ? Als je het inschrijfformulier invult krijg je automatisch mijn nieuwsbrief bij het verschijnen van een nieuwe post. Handig !

Of volg mijn FB-pagina en/of mijn Instagramprofiel. Klik hiervoor simpelweg op de betreffende buttons die je bovenaan elk blogbericht en/of op de Homepage vindt.

Klik HIER om terug naar mijn Homepage te gaan

6 reacties op “Boekenplank # 4”

  1. Dag Nicole
    Ik zet ‘Ik weet alleen mijn naam nog ‘ op mijn WIL- lijst! ‘De beller op lijn 4’ wil ik al langer lezen.
    ‘Vissen praten niet’ las ik al eerder en beviel mij uitstekend.
    Mooie recensies door jou!
    Groetjes
    Anita

  2. Weer enkele titels om te onthouden. Bedankt voor de korte inhoud en uw gedacht erover. Tot een volgende reeks.

    1. Bedankt voor je reactie Andrea. Tof te lezen dat je dezen op je lijstje wil zetten. Ik wens je alvast veel leesplezier !

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.