Heb je wel eens een roadtrip door Normandië en Bretagne overwogen?
Ik kan het je zeker aanraden. Deze 2 regio’s in het westen van Frankrijk hebben heel wat te bieden.
De kustregio’s staan bekend om hun prachtige landschappen, mooie dorpjes en heel wat bezienswaardigheden.
In Normandië werd bovendien door WO II een triest stuk wereldgeschiedenis geschreven, waarvan de sporen nog duidelijk zichtbaar zijn (denk maar aan de D-Day stranden).
NORMANDIË
D-DAY STRANDEN
Het eerste deel van onze roadtrip langs Normandië en Bretagne werd een tocht langs de D-Day stranden. Zo indrukwekkend dat ik verkoos hier een apart blogbericht aan te wijden.
Klik HIER als je eerst het deel over die tocht wil lezen.
Maar kom zeker terug, want ik heb hier nog 10 leuke, mooie, en soms verrassende tips om deze beide regio’s verder te ontdekken!
GOOGLE MAPS
Hieronder de kaart van onze volledige roadtrip, met alle steden die we aandeden.
Als je rechtsboven in het zwarte kader klikt, kan je de kaart uitvergroten. Klik je op het venstertje links naast mijn profielfoto, krijg je alle details (steden en bezienswaardigheden).
MONT SAINT-MICHEL
Ha, de Mont Saint-Michel ! 
Wie kent dit klein, rotsachtig eiland niet? Het beeld met de abdij bovenop de heuvel van het eiland is toch wereldberoemd?
Persoonlijk is het mijn derde bezoek hier. En eerlijk? Ik heb er opnieuw volop van genoten!
Het eiland ligt ongeveer 1 kilometer uit de kust, bij de plaats Avranches. Oorspronkelijk was het enkel bereikbaar bij laagwater (dat was trouwens nog zo tijdens mijn eerste bezoek in 1988).
Sinds 2014 kan je echter via een lange voetgangersbrug zonder natte voeten tot aan het eiland wandelen.
PARKING
Parkeren doe je op één van de grote parkeerplaatsen iets verder weg. De parking is betalend. Maar de pendelbus en de toegang tot de Mont Saint-Michel zijn dan weer gratis. ☺️
De pendelbus brengt je desgewenst van op de parking tot op 350 m van de Mont Saint-Michel.
Gelet op het mooie weer verkozen wij echter de tocht te voet te doen via de aangelegde paden, en zo volop te genieten van de natuur, met zicht op de Mont Saint-Michel.
Het is een wandeltocht van zo’n 40 minuutjes, maar echt wel de moeite waard.
BEZOEK AAN HET EILAND
Eens binnen de vesting, ga je door de enige straat die de Mont Saint-Michel rijk is.
De ‘Grand Rue‘ is smal en volgebouwd met authentieke huisjes uit de 15de en 16de eeuw. Dezen doen nu voornamelijk dienst als (souvenir) winkeltjes en restaurants.
Via de ‘Grand Rue’ bereik je dan de voet van de middeleeuwse abdij. Voor een bezoek aan de abdij moet je wel bijbetalen, maar dat hadden we er graag voor over.
We boekten ons toegangsticket op voorhand online via ‘Get your Guide‘, dus mochten we meteen door.
Voor het bezoek aan de abdij moesten we wel eerst nog de ‘Grand Degré‘ op. Een reusachtige stenen trap die naar het westelijk terras leidt.
Na de 350 (!) traptreden werden we beloond met prachtige uitzichten over de baai en de sluis, alvorens de abdij zelf te gaan bezoeken.
ABDIJ VAN DE MONT SAINT-MICHEL
Vroeger verbleven hier veel Benedictijner monniken. Nu blijft nog slechts een klein gezelschap over.
Binnen de abdijkerk waren tijdens onze bezoek restauratiewerken aan de gang, waardoor we er niet ten volle van konden genieten. Dan maar op naar het klooster zelf !
HET KLOOSTER
Hier loop je onder andere door de eetzaal, de monnikengang, de kapel en de ridderzaal. In de eetzaal zie je bijvoorbeeld nog de enorme open haard, en er staan ook nog enkele tafels.
Interessant, maar eerlijk gezegd vond ik het wel spijtig dat de zalen en kamers verder leeg staan. Wat meer aangekleed en het toch een mooier geheel vormen, en nog een beter beeld geven van hoe het vroeger was.
Al krijg je wel een degelijke uitleg via de audiogids, dus zou ik je toch aanraden die er bij te nemen.
KLOOSTERTUIN EN GALERIJ
NOG EVEN DIT
In 1979 werd de Mont Saint-Michel, met abdijcomplex en de omliggende baai, door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed.
Met meer dan 3.500.000 bezoekers per jaar, is het de derde toeristische trekpleister in Frankrijk, na de Eiffeltoren en het Kasteel van Versailles.
TIP : bezoek, net als wij, de Mont Saint-Michel ‘s morgens, op een weekdag en buiten het toeristisch seizoen. Anders kan je door de mensenmassa amper genieten van deze pracht…
LUNCHTIP
De restaurants op de Mont Saint-Michel zijn echt toeristgericht. Heb je daar net als wij geen zin in?
Bij het wegrijden van de Mont Saint-Michel, zagen we dit reclamebord op enkele kilometers van de baai. We besloten het er op te wagen.
Bar-Brasserie ‘l’Antre Terre & Baie‘ in Beauvoir (39 route du Mont Saint-Michel), is meteen een aanrader die ik kan meegeven.
Je kan er onder andere lokale vis, allerlei schaaldieren, en lamsvlees eten.
En dit met alweer een prachtig uitzicht op de Mont Saint-Michel !
Na de lunch waren we helemaal klaar voor de oversteek van Normandië naar …
BRETAGNE
CANCALE
We besloten een omweg te nemen op weg naar ons hotel in Quiberon. Om een maximum van onze rit te genieten volgden we de D201 (de departementale weg).
Die departementale wegen nemen we vaak in Frankrijk. Ze zorgen dikwijls voor enkele leuke tussenstops.
Zoals hier in Cancale, vissershaven en centrum van mossel- en oesterkwekerijen. Al is de plek toch meest bekend als zijnde dé oesterhoofdstad.
‘En niet alleen van Frankrijk, maar van de hele wereld!‘ (dit heb ik wel van een Frans marktkramer daar hoor 
)
De platte oesters (huîtres plates) kan je hier dan ook overal proeven. Bij de veelvuldige marktkraampjes op de kade, maar ook in de talrijke visrestaurants. Alles ademt hier oester uit! 😄
Ook leuk is even een wandeling langs de kade te maken. Het is er een komen en gaan van vissersbootjes die hun lading aan wal brengen…
POINTE DU GROUIN
En als je dan toch al in Cancale bent, of gewoon op doorreis, moet je zeker hier even stoppen en genieten van deze prachtige kustlijn.
De Pointe du Grouin is een natuurdomein op een vijftal km van Cancale.
Er is een ruime gratis parking voorzien. Vanaf daar kan je zo naar de Pointe wandelen en, net als wij, genieten van de mooie vergezichten, de enorme rotspartijen, en het zicht op verschillende kleine eilandjes.
Het weer was helder toen wij er waren. We zagen heel in de verte zelfs de Mont Saint-Michel !
ROTHÉNEUF
De gesculpteerde beelden van Rothéneuf. Nooit van gehoord? Wel, wij voorheen ook niet hoor. 
We kwamen heel toevallig op deze bezienswaardigheid uit.
De ‘Rochers Sculptés‘ bestaan uit meer dan 300 sculpturen, uitgehouwen in de granieten rotsen van de klif, aan de rand van de zee.
HET VERHAAL ACHTER DEZE SCULPTUREN
Dezen zijn het werk van een priester uit de 19e eeuw, l’Abbé Fouré, die ook schilder en houtsnijder was.
Op 55-jarige leeftijd werd Abbé Fouré getroffen door een beroerte, en verloor hierdoor gehoor en spraak. Hij besloot zich als kluizenaar terug te trekken tussen de kliffen van Rothéneuf.
De laatste 15 jaar van zijn leven heeft hij het graniet bewerkt tot meer dan 300 beelden, gaande van dieren, tot vreemde figuren en gezichten.
Voor een kleine bijdrage kan je over de rotsen wandelen en deze toch wel unieke sculpturen gaan ontdekken. Sommigen zijn van middelmatige grootte, anderen weer klein.
OPGELET
Deze plek ligt ietwat verborgen in Rothéneuf. Dus tik in je GPS toch maar even het adres in (Chemin des rochers sculptés – Rothéneuf – St. Malo).
SAINT-MALO
Na onze wandeling tussen de gesculpteerde rotsen, reden we door naar Saint-Malo.
Een prachtig ommuurde havenstad, met veel cultuur en een rijke geschiedenis. Maar ook met veel winkels, trendy clubs, cafés en restaurants.
WIST JE DAT
Saint-Malo tweemaal heropgebouwd diende te worden?
In 1661 werd de complete stad door een reusachtige brand verwoest. Saint-Malo werd hierna in graniet heropgebouwd om zo’n nieuwe desastreuze brand te vermijden.
Maar tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de stad opnieuw volledig vernield! En nogmaals heropgebouwd zoals na de grote brand van 1661.
Saint-Malo werd wel na de heropbouw een bijna exacte kopie van hoe de gebouwen er toen moeten uitgezien hebben.
Met dit weetje in het achterhoofd wandelden we door de grote poort ‘intra muros‘, en konden vaststellen hoe goed die heropbouw inderdaad wel gebeurd was. 
Het is er alvast leuk wandelen door de gezellige smalle straatjes van de stad, langsheen de kathedraal Saint-Vincent de Saint-Malo en de vele winkels.
Verhongeren ga je hier ook niet doen. Er zijn een massa restaurants te vinden in Saint-Malo.
Voor al wie houdt van wat de zee te bieden heeft, is hier alvast keuze te over. Maar ook voor de vlees-, pizza- en sla- eters onder ons is er genoeg alternatief hoor.
Wij hadden alvast oesters op ons verlanglijstje staan. Het werd moeilijk kiezen tussen al de restaurantjes aan de stadswal.
Uiteindelijk kozen we voor ‘Le Café de St Malo‘, net voor de Saint-Vincent-poort. Gezellig, prima bediening en een mooie kaart. Ik geef het zeker mee als lunchtip …
Na de lunch hadden we nog tijd voor een laatste wandeling over de stadsmuren. Zeker doen als je er bent!
Saint-Malo heeft een imposante stadswal van 1,7 km lang, met indrukwekkende torens. Je kan de stadswal bewandelen voor een mooi uitzicht over de oude stad enerzijds, en de Smaragdkust anderzijds.
FORT NATIONAL
Saint-Malo heeft ook een eigen fort, het Fort National.
Dit fort stamt uit de 17e eeuw en werd gebouwd om de stad te beschermen tegen aanvallen vanuit Engeland.
Het Fort National ligt op een eilandje dat enkel bij laag water te bezoeken is.
Nog nagenietend van ons bezoek aan het mooie Saint-Malo, gingen we terug de weg op.
Maar het staat nu al vast : hier plannen we later zeker nog eens een stop! 
PRESQU’ILE DE QUIBERON
Presqu’ile de Quiberon is een schiereiland aan de zuidkust van Bretagne. Het schiereiland is met het vasteland verbonden door de landengte van Pentièvre .
Ons hotel lag in Quiberon en dat is het uiterste punt van de Presqu’ile. We moesten dus ook over het smalste punt van de landengte (nog geen 100 meter breed) rijden.
Vond ik wel speciaal. Je krijgt hier een leuk zicht met aan de ene kant de oceaan met kliffen, en langs de andere kant de rustige fijne zandstranden.
QUIBERON
Omdat we pas in de late namiddag arriveerden, besloten we het op een wandeling langs het strand en de haven van Quiberon te houden.
Waarbij ik meteen een leuk adresje kan meegeven.
We lieten ons verleiden om in een echte Bretoense crêperie, de “Cap au Large” (Promenade de la Plage, rue Port Maria) te gaan eten.
Naar goede gewoonte kozen we voor een streekspecialiteit : de ‘Galettes de blé noir‘
WAT IS DE GALETTE DE BLÉ NOIR?
De ‘Galette de blé noir’ is een dunne, gevulde, Bretonse pannenkoek. Je kan ze dus gerust als hoofdgerecht eten.
Het verschil tussen een ‘galette’ en een ‘crêpe’ ligt hem in het meel dat gebruikt wordt, en de garnering.
De ‘crêpe‘ (pannenkoek) wordt gemaakt van witte bloem (tarwemeel), en wordt meestal met zoet beleg gegeten : met suiker, confituur, choco…
Bij de ‘galette‘ daarentegen wordt boekweitmeel gebruikt. Ze worden meestal hartig gegeten, zoals met spek, ei, vis, schelp- en schaaldieren, kaas, ham, groenten, enz.
Zoals je kan zien op bovenstaande menukaart kan je eindeloos variëren…
CARNAC
‘Wat Stonehenge voor Groot-Brittannië is, is Carnac in Bretagne voor Frankrijk‘, las ik eens. ‘Het symbool van de prehistorie op Franse bodem‘.
In Stonehenge was ik nog niet, dus echt vergelijken kan ik dan ook niet.
Maar de megalieten van Carnac wou ik sowieso wel eens met eigen ogen zien.
De stenen monumenten bevinden zich overigens niet in Carnac zelf. Ze staan verdeeld opgesteld over zo’n 8 km in drie gehuchten van Carnac : Le Ménec, Kermario en Kerlescan. Wij kozen voor het gehucht Le Ménec.
Het is enkel van oktober tot en met maart toegestaan om tussen de megalieten te lopen. Wij waren er in mei, dus dat lukte niet. Maar toch kregen we een goed beeld van het geheel.
Sommige stenen staan in rijen, zo goed als evenwijdig aan elkaar. Anderen staan dan weer in een cirkel. Ze hebben ook allemaal een verschillende grootte.
Al worden ze meestal in verband gebracht met rituelen rond de zon en de maan, toch blijft het allemaal wat onzeker en mysterieus. Sommigen beweren dat ze als een markering golden.
Wat het ook moge wezen, het is toch wel indrukwekkend om zien. En als ik ooit Stonehenge bezoek, zal ik zeker kunnen vergelijken… 
CÔTE SAUVAGE
Na een lunch in badstadje Locmariaquer, besloten we de rest van de namiddag te spenderen langs de Côte Sauvage en gewoon te gaan genieten van de prachtige natuur.
De Côte Sauvage strekt zich uit over een tiental kilometers : van het dorp Saint-Pierre Quiberon tot het kasteel Turpault in Quiberon.
En heel handig : er zijn veel (gratis) parkings langs deze route!
De rit zorgde voor enkele mooie stops.
Aanraders hier zijn zeker de Pointe du Percho (prachtig uitzicht) en de Rocher du Dragon (51 rue des Sardiniers).
Dit gebied mag je als natuurliefhebber zeker niet overslaan.
We hebben er tijdens onze wandeling echt genoten van de steile kliffen, de prachtige uitzichten en de rust die dit alles uitstraalt.
Zelfs bij rustig weer (zoals bij onze passage), is het indrukwekkend het resultaat van de eeuwig beukende golven op de rotsen te zien.
SAINT-NAZAIRE
Saint-Nazaire is de belangrijkste Franse haven langs de Atlantische Oceaan. De haven is vooral gekend om haar scheepsbouw (er worden hier nog steeds cruiseschepen gebouwd), en haar luchtvaartindustrie.
De stad zelf bezochten we niet. Maar op weg naar Marennes-Oléron, moesten we wel de brug van Saint-Nazaire over.
En wow, wat een brug ! Echt imposant met haar lengte van 3356 meter en hoogte van 68 meter.
Imponerend als je ze zo van ver ziet. En toch wel een speciaal gevoel om er over te rijden!
We vonden de brug zo indrukwekkend dat we meteen erna de afrit namen om ze nog even beter te kunnen bekijken.
We waren niet alleen. Menig toerist stopt hier blijkbaar voor het uitzicht. Er is daar trouwens ook een klein museum over de geschiedenis van Saint-Nazaire.
Bij deze stop kregen we nog een extra verrassing. We volgden de wandelweg naast het museum, en zagen dit op het strand!
LE SERPENT D’OCEAN
Le Serpent d’Océan is een kunstwerk uit aluminium van 130 m lang. Het stelt het skelet voor van een enorme denkbeeldige zeeslang, waarvan de wervels golven en eindigen in een open mond.
Het werk is van de hand van de Chinese artiest Huang Yong Ping, en werd geïnstalleerd aan de grens waar de monding van de Loire samenkomt met de Atlantische Oceaan (gemeente Saint-Brevin-les-Pins).
De staart van het monster bevindt zich aan de grens van eb, zijn kop aan de grens van vloed.
Bij eb zie je de zeeslang dus helemaal. Maar bij vloed steken enkel de kop en de bovenkant van de wervels uit.
Wij hadden geluk : het was net eb, we konden het ‘monster’ dan ook in zijn geheel bewonderen. Echt knap!
En zo zie je nog maar eens hoe een onverwachte stop kan leiden tot mooie ontdekkingen…
ÎLE D’OLÉRON
WAAR LIGT HET EILAND?
Île d’Oléron ligt aan de Atlantische kust (in het bekken van Marennes), ter hoogte van Rochefort. Het is na Corsica het grootste Franse eiland in Europa.
Je bereikt het eiland via een lange brug van meer dan 3 km die verbonden is met het vasteland vanuit Saintes.
Bij de oesterliefhebbers laat Île d’Oléron zeker meteen een belletje rinkelen. Want inderdaad : het eiland is overbekend om haar oesterputten en de uitstekende kwaliteit van de oesters.
Al heeft Île d’Oléron nog veel meer te bieden, zoals je hieronder zal zien.
LE CHÂTEAU D’OLÉRON
Onze eerste stop op het eiland : Le Château d’Oléron, één van de acht gemeenten van het eiland.
Er is een ruime, gratis parkeerplaats aan de haven, en je kan er meteen langs de verschillende ‘cabanes‘ (kunstenaarscabines), die er een kleurrijk geheel vormen, gaan wandelen.
Verder door kom je dan aan de Citadel van Château d’Oléron uit.
Een aanrader, ook al blijft er niet zoveel meer van over.
OVER DE CITADEL
De Citadel werd in de 17de eeuw gebouwd om het eiland te beschermen.
Het is een imposant bouwwerk, ontworpen naar de ideeën van de beroemde fortenbouwer Vauban.
Deze Citadel is trouwens één van de 12 door hem gebouwde vestingwerken die door UNESCO als werelderfgoed verklaard werden. Wat op zich al indrukwekkend is!
Tijdens de Franse Revolutie werd de Citadel omgebouwd tot een gevangenis. Veel later (in 1940), werd de plaats door de Duitsers bezet. Gebombardeerd door de geallieerden, werd de Citadel in 1950 gerestaureerd.
En is ze ondertussen dus geklasseerd als UNESCO Werelderfgoed.
In het fort is er buiten het bouwwerk zelf overigens weinig te zien. Je kan er wel een paar galerijen bezoeken.
Toch loont het de moeite een wandeling te maken rond het fort langs de zeer verzorgde wandelpaden.
En ga zeker ook even over de stadsmuren lopen. Altijd leuk om doen, en je geniet er van een panoramisch uitzicht op Île de Ré en La Rochelle.
CABANES DES CRÉATEURS
Eveneens in het stadje Le Château d’Oléron worden de ‘Cabanes des Créateurs‘ (5, avenue du Port), geboekt als een promenade langs kunstenaarscabines.
De huisjes hebben er allemaal verschillende kleuren en bieden plaats aan kunstenaars die hun schilderijen, zelfgemaakte juweeltjes, handwerk en keramiek tentoonstellen en verkopen.
Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat deze strook blijkbaar zijn beste tijd heeft gehad. Het gaf mij een ietwat verwaarloosde indruk, meerdere ‘cabanes’ waren ook niet meer in gebruik.
De ‘cabanes’ die we aan de haven bezochten waren mooier, beter verzorgd, en worden allemaal nog gebruikt.
LA COTINIÈRE
Na ons bezoek aan de ‘cabanes’, maakten we de oversteek naar de westkust van het eiland.
La Cotinière is een klein, gezellig vissersdorpje, met een beroemde vissershaven. ‘s Ochtends is hier een grote vismarkt.
Rond de haven is er trouwens ook keuze te over aan leuke terrasjes. Na een korte wandeling besloten we dan ook om hier onze lunchpauze te houden.
LUNCHTIP
Dat het hier een gekende plek is, merkten we meteen aan de restaurantjes. Alle terrassen zaten rond het middaguur al vol!
Gelukkig vonden we bij ‘L’Assiette du Capitaine‘ nog een vrij tafeltje binnen.
Leuk interieur, heel vriendelijke bediening. En vooral : lekker ! Een grote keuze aan visgerechten en schaaldieren. Ik kan het je enkel maar aanraden…
En ja, het klopt : de oesters van Île d’Oléron zijn superlekker !
SAINT-TROJAN-LES-BAINS
Na de oost- en de westkust van Île d’Oléron te hebben bezocht, was het tijd om zuidwaarts te trekken, richting Saint-Trojan-les-Bains.
Dit kleine stadje is een gekende badplaats met tientallen mooie zandstranden.
In het stadje zelf vind je ook een station(netje).
Wat je hier zeker eens moet doen is het treintje nemen : ‘Le p’tit train de Saint-Trojan‘.
Dit treintje vertrekt aan het station van Saint-Trojan-les-Bains, en brengt je heen en terug (over 12 km) naar het zuidelijk punt.
Je maakt eerst een tocht langs het rustige strand van Saint-Trojan, om dan door de bossen tot aan de wilde stranden van Oléron te rijden.
Bij het eindpunt kan je er voor kiezen om naar het strand te gaan en een later treintje terug te nemen.
Het weer op de dag van ons bezoek was er echter niet naar om daar lang te blijven, en dus namen we, zoals de meesten trouwens, hetzelfde treintje terug.
NOG DIT OVER ÎLE D’OLERON
Wij hadden maar één dag uitgetrokken om Île d’Oléron te bezoeken, en ik denk dat we het belangrijkste wel gezien hebben. Maar je kan hier makkelijk 2,3 of zelfs meer dagen spenderen.
Het eiland is blijkbaar een geliefde vakantiebestemming. Wij konden ter plekke vaststellen dat er hier voor ieder wat wils is. Je hebt er enkele bezienswaardigheden, leuke vissersdorpjes, mooie bossen, rotskusten, uitgestrekte zandstranden, tal van restaurants…
Het is ook een ideaal eiland om per fiets te verkennen. Goed voorzien van fietspaden en relatief vlak. Maar ook de wandelaars komen er volop aan hun trekken.
Kampeerders zijn hier ook meer dan welkom aan het aantal campings te zien. En de niet-kampeerders kunnen terecht in een zestal hotels op het eiland.
EINDE VAN DE ROADTRIP
Voor ons kwam er hier een einde aan deze heel leuke roadtrip.
Normandië en Bretagne : twee regio’s met veel geschiedenis, mooie steden, maar ook veel natuur, mooie stranden en kliffen, en natuurlijk lekker eten. Echt wel de moeite waard te bezoeken…
Probeer zeker de snelwegen te vermijden als je hier rondtrekt Wij hebben alleszins de smaak te pakken om bij een roadtrip de kleinere wegen te nemen.
Je komt zo door allerlei leuke dorpjes en je kan de tijd nemen om te genieten van al dat moois…
D-DAY STRANDEN
Klik HIER als je deel 1 van onze roadtrip wil lezen over onze tocht langs de historische D-Day stranden van Normandië.
VERBLIJFTIPS
Voor deze roadtrip door Normandië en Bretagne, kozen we voor volgende hotels :
– Ibis Pontorson Baie du Mont Saint-Michel
– Ibis Styles Quiberon Centre
– Ibis Styles Marennes Oléron
ZIN IN MEER VAN DIT?
Een eerdere roadtrip door Frankrijk bracht ons van Reims, over Beaune, de Route des Grands Crus, de Gorges du Verdon, Avignon, Carcassonne, de Pyreneeën en Arcachon, tot in Bordeaux.
Klik HIER om mijn reisverslag en tips over deze roadtrip te lezen !
Hieronder alvast enkele sfeerfoto’s …
NIEUWSBRIEF
Wil je geen enkel nieuw bericht missen? Klik dan HIER om je in te schrijven op mijn nieuwsbrief, dan ben je steeds als eerste op de hoogte van een nieuwe blog!
Je kan me ook volgen via mijn FB-pagina en Instagram door bovenaan dit bericht op de BUTTONS te klikken. Of door op die socials Nickys leef en beleef blog in te tikken.
Klik HIER om naar de HOMEPAGE terug te gaan.
Weer een prachtig geschreven en interessant reisverslag. Geeft je onmiddellijk zin om erheen te gaan. Aan enkele van deze plaatsen hebben we goede herinneringen… o.a. de eerste oesters gegeten in Cancale en ook leren apprecieren! Weer top!
Bedankt voor je reactie. En zo tof dat het bij jou leuke herinneringen opriep…
Je hebt je beroep gemist…je had reisgidsen moeten schrijven…leuk om te lezen…chapeau Nicole !!
Dankjewel voor het mooi compliment! Beroep gemist, maar doe het eigenlijk liever zo hoor, wanneer ik het echt voel …
Prachtig geschreven reportage, met mooie foto’s, van jullie Roadtrip door Normandië en Bretagne. Echt een aanrader. Bedankt. Yolande & Romy
Bedankt voor jullie fijne reactie. Altijd leuk te horen dat je schrijfsels geapprecieerd worden …
Mooie roadtrip! Deze route, of een deel daarvan, staat al heel lang op mijn wensenlijstje. Toch eens wat concreter gaan maken.
Zeker doen hoor Judith. Je gaat er echt geen spijt van hebben !
Wat een mooie reis hebben jullie gemaakt!
Was inderdaad echt de moeite. En we moeten nog terug, want er zijn ginds nog zoveel meer mooie plekjes ! 😄
Wauw wat mooi! Mont Saint-Michel staat zeker op mijn verlanglijstje om eens te bezoeken. Maar eerst wil ik naar Normandië.
En eens in Normandië ben je vlakbij de Mont Saint-Michel hé. 😄
Wat een geweldige reis heb je gemaakt! Voor ons staan Normandië en Bretagne volgende zomer op het verlanglijstje. Leuk om wat van je tips mee te nemen!
Dankjewel Geertje. Het was inderdaad een geweldige reis en dan deel ik graag al dat moois…
Ik moet daar toch echt ook eens naartoe!
Zeker doen !
Super mooie regio daar! Ik ben er als kind geweest en heb er mooie herinneringen aan.
Wat een ontzettend leuk verhaal waar de lezers veel aan hebben. Wij zijn al 2 keer in Normandië en Bretagne geweest maar hebben deze pareltjes nog niet gevonden. In 2026 gaan we weer en dan gaan we de pareltjes bezoeken. Kijken er naar uit. Bedankt voor het verhaal. Pieter en Wil van Dee.
Dank voor die leuke reactie Pieter en Wil ! Zo’n berichten doen me steeds ontzettend plezier. Ik hou er van mijn ervaringen te delen. Als ik dan lees dat mijn tips ook gevolgd worden, kan ik enkel maar happy worden !