In dit derde deel van onze onvergetelijke rondreis door Afrika, neem ik je op sleeptouw door BOTSWANA.
Oh ja, heb je de eerste 2 delen om een of andere reden gemist? Geen probleem, klik HIER voor mijn verslag over Zuid-Afrika, en HIER om meer te weten te komen over onze belevenissen in Namibië.
Maar nu: op naar Botswana! Namibië had ons enorm bekoord, dus de lat lag alvast hoog.
Ben je benieuwd naar wat we allemaal hebben ontdekt in Botswana? Ik neem je graag mee naar onder andere de Okavango Delta, de Makgadikgadi zoutpannen en het Chobe National Park.
Lees dus zeker verder … 
DAG 13 : GRENSOVERGANG NAAR BOTSWANA
Na ons ochtendbezoek aan de San-gemeenschap (zie mijn vorige blog), ruilden we Namibië voor Botswana.
Aan de grens, naar gewoonte ondertussen, zo’n anderhalf uur werk met het invullen van een vragenlijst en het wachten op de nodige stempels. Maar hé : we mogen allemaal het land in. Botswana, here we come! 
Via de Trans-Kalahari Highway rijden we door naar Ghanzi, de officieuze hoofdstad van Kalahari.
Onderweg zagen we opvallend veel grazende dieren langs de weg. Je zou haast vergeten dat je hier in woestijngebied bent !
In de late namiddag bereikten we ons hotel in Ghanzi : het Kalahari Arms Hotel.
Elk koppel kreeg een charmant rond huisje toegewezen. Veel meer dan douchen, lekker eten en een avondwandeling zat er wel niet meer in na aankomst, maar geen probleem.
Na het doornemen van het programma voor de komende dagen, kropen we blijgezind ons bedje in.
DAG 14 : OP NAAR DE OKAVANGO DELTA
Via de Trans-Kalahari Highway zetten we onze weg verder van Ghanzi naar Maun, in het noorden van Botswana.
Onderweg konden we zien hoe alles zijn ‘zondagse’ gangetje ging : mensen deden inkopen op een marktje, maakten een ritje met de ezel of bezochten een openluchtmis (opvallend : allen gekleed in witte gewaden).
OVER DE OKAVANGO DELTA
Dit gebied staat bekend als één van de meest spectaculaire regio’s van de wereld.
De Okavango rivier zelf is zo’n 1400 km lang, komt van Angola, en stroomt zo door naar de Kalahari woestijn.
Hier in Botswana valt de rivier uit elkaar in een enorm deltagebied, met een waar netwerk van moerassen en kanalen.
De Okavango Delta is trouwens de grootste inlandse delta ter wereld, met een omvang zo groot als Zwitserland !
Veelbelovend dus. Wij maakten er bij aankomst in de Thamalakane River Lodge, waar we 2 nachten zouden verblijven, alvast nog een luie zondag van en konden ‘s avonds bij het diner buiten aan de rivier, alweer genieten van een prachtige zonsondergang…
DAG 15 : BOOTTOCHT MET DE MOKORO
Vandaag tijd voor actie na de overgangsrit van gisteren en de aansluitende luie namiddag!
Onze groep werd aan het hotel opgepikt door 4×4’s, en na anderhalf uur rijden over zandwegen bereikten we de Okavango-delta, waar onze lokale gidsen ons al stonden op te wachten met ons vervoermiddel voor de rest van de dag : de mokoro !
‘De wát?‘, hoor ik je denken. 
Een mokoro is een smal vaartuigje gemaakt van een uitgeholde boomstam. Alleszins, dat was zo tot in 2000, daarna werd er veiligheidshalve toch maar overgestapt naar PVC. Maar het is daarom niet minder indrukwekkend en leuk om er mee rond te varen.
Elke mokoro biedt plaats aan 2 personen en de bootsman. Geruisloos gleed deze ons zo’n 40 minuten over het kalme water van de delta, terwijl we volop van de natuur konden genieten.
Zo zagen we talrijke vogels in alle kleuren om ons heen vliegen, een waar paradijs voor vogelliefhebbers is het hier.
Voor het eerst in mijn leven zag ik een witte kikker, rustend op een rietstengel. De bootsman legde uit dat deze witte kikkers gedurende de dag van kleur kunnen veranderen.
Zo leuk, varen tussen het riet en de vele lelies.
In de verte hoorden we zelfs een nijlpaard brullen !
De bootsmannen meerden tijdens de tocht ergens midden de Delta aan, waarna we nog een 2 uur durende wandeling maakten.
Ondanks de hitte, zo’n 37 graden in de schaduw (en die was ver te zoeken!), genoten we volop van wat de gids ons toonde : sporen van dieren, enorme termietenheuvels, planten …
In de verte zagen we ook nog giraffen, zebra’s en antilopen.
Het was een bijzondere ervaring om door hun territorium te wandelen! Dit is pure natuur; je ziet de dieren alleen als zij besluiten zich te laten zien. Zalig !
TERMIETENHEUVELS
Tot nu toe kende ik termieten alleen als ongedierte dat tuinen en huizen vernietigt.
Onderweg door Namibië en Botswana, zagen we al heel wat termietenheuvels langs de kant van de weg, gaande van klein tot enorm.
Het intrigeerde me, en ik was vastbesloten er tijdens deze reis meer over te weten te komen.
Hier, tijdens de wandeling in de Delta, hield onze lokale gids halt bij zo’n termietenheuvel en werd ik op mijn wenken bediend.
Zo’n termietenheuvel is een indrukwekkende heuvel van aarde en modder, soms meer dan twee meter hoog.
De kleur varieert van lichtbruin tot donkerbruin, afhankelijk van de gebruikte materialen en de leeftijd van de heuvel.
Anders dan wij denken zijn termieten heel belangrijk voor het ecosysteem. Zo dienen ze als voedselbron voor tal van kleine dieren, en verrijken bovendien de bodem. De termieten leven in georganiseerde kolonies.
HET WONDER VAN DE TERMIETENHEUVEL
Op bepaalde tijden van het jaar, meestal na de eerste regens van het seizoen, zie je ontelbare gevleugelde insecten, een beetje te vergelijken met onze ‘vliegende mieren’.
Tal van dieren, zoals vogels en reptielen doen zich dan te goed aan deze beestjes. Toch overleven er genoeg insecten die gaan paren, een gat graven in de grond en een kolonie starten.
De heuvels dienen als onderkomen en broedplaats voor de termieten. Ze zitten echt ingenieus in elkaar.
Als je ze van dichtbij gaat bekijken zie je kleine openingen aan de bovenkant. Zo wordt de temperatuur binnenin geregeld. Natuurlijke airconditioners dus !
De gids nodigde ons uit om op de termietenheuvel te kloppen. En wauw, het voelt net als gewapend beton! 
Op de terugweg naar de bootjes hielden we nog een picknick, waarna we terugkeerden naar het startpunt waar de auto’s klaarstonden om ons terug te brengen naar de lodge.
Dit was alweer een dagje om in te kaderen !
DAG 16 : MAKGADIKGADI
Vandaag reden we nog dieper Botswana binnen, met al meteen een verrassende tussenstop. We arriveerden in een regio waar veel runderen worden gefokt.
Om een mogelijke uitbraak van mond-en klauwzeer te voorkomen, worden er hier dan ook strenge maatregelen genomen. De schoenen van iedereen die deze regio betreedt moeten bijvoorbeeld worden ontsmet.
Onze gids had gisteravond zakken uitgedeeld waarin we alle schoenen uit onze koffers moesten steken. Met de nadruk op álle schoenen, want bij eventuele controle dreigden er zware boetes.
En hier waren we dan.
Hoopten we op één of ander modern apparaat waar onze schoenen door zouden gaan, kwamen we bedrogen uit.
Bij een barak lag een scheel van wat leek een oud vat, met daarin een vochtige mat met een of ander product in. Daar moesten we dan de zolen van onze schoenen in doppen !
Nadien moest ook onze bus nog door een poel met ‘ontsmettend’ water rijden voor we weer verder konden.
Toch weer een hele belevenis dus. Maar geen gemopper, het was immers voor het goede doel…
Op weg naar ons hotel zagen we ook nog wat olifanten langs de weg. Deze twee braken doodleuk een waterleiding open om te drinken en zich daarna te baden.
Overnachten deden we ditmaal in Planet Baobab, in Bakalanga hutten. Eén van de meest originele slaapplekken tot nu toe op onze reis.
De hutten bevinden zich midden in de natuur, omringd door gigantische Baobab bomen en (alweer) termietenheuvels.
Deze enorme Baobab stond vlakbij onze hut. Je kunt zien hoe groot de boom wel is aan de hand van mijn vriend die ervoor staat!
En tijdens een wandeling vonden we achter onze hut ook nog deze termietenheuvel.
Ter info: ik ben 1,67 m groot !
DAG 17 : MAKGADIKGADI PANS NATIONAL PARK
Na een korte nacht, door een stevig onweer dat ons 3 uur aan een stuk wakker hield en een vertrek gepland om 6 uur, vertrokken we met 4×4’s naar de Makgadikgadi zoutpannen.
Tijdens onze tocht zagen we veel wilde paarden die vrij rondliepen en soms zelfs nonchalant voor onze jeep langs wandelden.
En dit is een foto waar ik best trots op ben en die ik nog lang ga koesteren.
Dit stokstaartje kon ik, samen met onze lokale gids, heel omzichtig benaderen.
Het was zo leuk: als het stokstaartje wegkeek, deden we twee stappen naar voren. Keek het beestje om, bleven we roerloos staan.
En zo, stap voor stap, kwamen we steeds dichterbij.
Het leverde me alvast deze leuke foto op van een van mijn favoriete diertjes: het stokstaartje. 
DE BAOBAB-BOOM
We stopten ook nog even aan deze enorme boom.
Baobab-bomen staan bekend om hun opvallend dikke stammen, die een omtrek van meer dan 28 meter kunnen bereiken, en hun lengte van makkelijk meer dan 30 meter hoog.
Deze bomen kunnen ook stokoud worden. Sommige exemplaren worden geschat op meer dan 1000 jaar !
LEGENDE
Door veel lokale gemeenschappen in Botswana en andere delen van Afrika worden Baobabs als heilige bomen beschouwd en daarom gekoesterd.
De Baobab staat ook bekend als ‘de omgekeerde boom’. Onze lokale gids deelde een legende hierover met ons : ‘Toen God de aarde schiep was hij het na enkele dagen zo beu, dat hij de boom ondersteboven, met bladeren en al, in de grond plantte, waardoor enkel nog de wortels boven de grond uitstaken.’
Ik geef het hier mee voor de liefhebbers van legendes (zoals ikzelf).
Deze Baobab bijvoorbeeld is zo’n 35 meter hoog en naar schatting 900 jaar oud.
Niet verwonderlijk dus dat iedereen een fotootje wou bij deze reus.
Je ziet trouwens hoe klein en nietig wij wel zijn in vergelijking deze kolossale boom.
Deze foto haalde ik van het internet.
Met de legende in je achterhoofd, zie je hier waarom de Baobab ook bekend staat als de omgekeerde boom.
Zonder bladeren lijken de takken inderdaad op wortels. 😊
MAKGADIKGADI ZOUTPANNEN
En toen bereikten we de Makgadikgadi Pans, een van de grootste zoutpannen ter wereld, ontstaan toen het Makgadikgadimeer duizenden jaren geleden opdroogde.
Pans zijn uitgestrekte droge vlaktes, met een zoutkorst als bovenlaag.
Die zoutkorst kregen wij helaas niet te zien, omdat het urenlange onweer van vannacht het zout grotendeels had weggespoeld. De dorre vlakte bleef wel.
Indrukwekkend? Toch wel. Beeld het je maar eens in : zo’n 10.000 (!) vierkante kilometer eindeloze leegte, droog en gebarsten.
Het bood ons alweer een uniek landschap.
Na dit bezoek was het alweer tijd om naar onze volgende logeerplek te vertrekken, gelegen in Kasane.
DAG 18 : KASANE – CHOBE NATIONAL PARK
Het dorp Kasane ligt in het Chobe National Park.
Dit gebied is zo’n 10.698 km2 groot. En opmerkelijk : er zijn geen omheiningen die het dorp van het park scheiden. De dieren kunnen hier dus gewoon gaan en staan waar ze willen …
GAME DRIVE SAFARI
Weer vroeg dag vandaag, want om 6 uur werden we door 4×4’s opgepikt voor een ochtendsafari in het Chobe National Park. Justice was onze chauffeur vandaag. Een jonge, gemotiveerde kerel die duidelijk van zijn job geniet.
En dat er inderdaad geen omheiningen zijn, konden we onderweg naar het park meteen merken. Deze kolos liep gewoon buiten het National Park te wandelen.
Omdat Chobe National Park zo’n uitgestrekt gebied is, blijven de jeepchauffeurs met elkaar in contact, en geven ze door waar ze dieren spotten…
Safari’s worden hier ook ‘Game Drives’ genoemd. Het doel is om zoveel mogelijk verschillende dieren te vinden…
We reden enkele uren door het park om te genieten van de plaatselijke fauna en flora.
Eerlijk gezegd had ik gehoopt op meer dieren, maar zoals eerder vermeld, ze zijn hier vrij om te gaan en staan waar ze willen, en het terrein is ENORM.
Toch was het genieten. Bovendien organiseerden onze attente chauffeurs nog een onverwachte koffiepauze met koekjes, met uitzicht op het meer.
De namiddag had bovendien nog meer leuks in het verschiet…
BOOTTOCHT OP DE CHOBE RIVIER
De reisorganisatie had speciaal voor onze groep een klein en gezellig bootje gehuurd.
Het was zalig varen langs het Chobe National Park, genietend van de rust, de natuur, en de vele dieren.
Want ja, het leek wel alsof de dieren afgesproken hadden om in de late namiddag naar de rivier te komen om te drinken, te baden en te spelen. 😄
Zo zagen we onder meer veel buffels, olifanten, nijlpaarden en zelfs krokodillen.
Ook dit boottochtje eindigde met de zoveelste prachtige zonsondergang, waarna Justice ons terugbracht naar onze verblijfplek.
We verbleven in Jackalberry Chobe, een tentenkamp aan de oevers van de Chobe rivier.
Beschouw dit gerust als een luxe tentenkamp hoor: ruime tenten met alle comfort, inclusief badkamer!
DAG 19 : LAATSTE SAFARI IN HET CHOBE NATIONAL PARK
Vanochtend waren we alweer om 6 uur onderweg naar het Chobe Park voor een laatste safari.
Het is goed om weten dat geen enkele dag in de natuur hetzelfde is. Je moet wat geluk hebben bij het spotten van wilde dieren.
En vandaag was het geluk ons welgezind. We zagen bijna dubbel zoveel dieren als gisteren!!
LEEUWENJACHT
Zo waren we getuige van een heuse leeuwenjacht op impala’s. Volgens de gids lukt het niet zo vaak dit mee te maken.
Het was in elk geval indrukwekkend om volgen, alsof ik een documentaire op tv aan het kijken was. National Geographic in het echt als het ware!
Wat een geduld hadden die leeuwen bij het nader sluipen : stappen, stilstaan, liggen, stappen…
Anderzijds had je de impala’s, de prooi : in kudde, maar zeer onrustig. Impala’s in de achterste gelederen die geconcentreerd en alert ‘de wacht hielden’. Klaar om bij het minste signaal van gevaar de rest van de kudde te alarmeren om tijdig te kunnen vluchten.
Ditmaal hadden de impala’s geluk. De meest doortastende leeuw gaf het uiteindelijk op en slenterde weg.
Ik was daar eigenlijk wel blij om. Ook al hoort het bij de wetten van de natuur, ik had het toch moeilijk gevonden om te zien hoe de leeuw een impala zou aanvallen en doden.
Het was in elk geval een indrukwekkend schouwspel om vanuit onze jeep te bekijken.
Soms zagen we de dieren ook wel van héél dichtbij.
Gevaarlijk? Neen hoor. Blijkbaar zien ze de jeeps als een ongevaarlijke massa. En zolang je stil blijft zitten… 😊
Onze vaste driver Justice was trouwens weer top vandaag. En ook duidelijk een kenner, een echte spoorzoeker.
Waar andere jeeps braaf op het pad bleven, drong hij met ons soms dieper de bush in om ons nog meer te laten zien.
Zoals toen hij leeuwenpoep aan de kant zag liggen en, van het pad weg rijdend, de leeuwin ging zoeken, en ook vond. 🤩
Voor de rest konden we alweer genieten van onder andere giraffen, grappige aapjes, en van een kudde olifanten die zelfs vlak voor onze jeep overstak.
Zo indrukwekkend mooi allemaal, ik werd er emotioneel van…
Deze ochtendsafari had ons veel meer geboden dan die van gisteren. We hebben uren genoten, en helemaal voldaan keerden we terug naar het tentenkamp.
Helaas was het bij deze ook tijd om Botswana definitief te verlaten en door te rijden naar onze laatste bestemming : Zimbabwe.
WAT VOND IK VAN BOTSWANA?
In het begin van dit artikel schreef ik dat Namibië ons enorm bekoord had, en dat de lat alvast hoog lag voor Botswana.
Wel, bij deze kan ik zeggen dat Botswana ons evenzeer gecharmeerd heeft en de uitdaging met Namibië zeker kan aangaan.
Botswana heeft, net als Namibië, een prachtige en soms verrassende natuur, met ook hier weer een supervriendelijke bevolking die er alles aan doet om het naar je zin te maken.
Er blijft nog één land te gaan tijdens onze rondreis. Wat zal Zimbabwe ons bieden? Dat lees je alweer in een volgende blog.
Laat me ondertussen in een reactie hieronder zeker weten of Botswana ook jou heeft kunnen bekoren dankzij deze rondleiding…
NIEUWSBRIEF
Ben je trouwens al ingeschreven op mijn nieuwsbrief? Dit kan heel gemakkelijk door HIER te klikken. Je bent dan meteen als eerste op de hoogte van een nieuwe blog !
EXTRA LEESTIP !
Heb je mijn blog over Zuid-Afrika en/of Namibië gemist? Of misschien wil je al meteen doorlezen en ontdekken wat Zimbabwe ons nog bracht ?
Klik dan gewoon even hieronder en je komt onmiddellijk op de juiste pagina terecht.
Veel leesplezier alvast … 🤩
HIER ga je terug naar de Homepage
Toch een serieuze ervaring…
Zeker weten. En het was het oh zo waard …