Mijn (voorlopig) laatste bezoek aan Planckendael

Eigenlijk wou ik er gewoon nog eens een dagje op uit in deze, ook voor mij, toch wel stresserende coronagerelateerde maanden.
Maar waarheen dan wel ? Waar kon ik, in volle coronatijd, niet te ver weg, veilig genieten van een mooie én tevens leuke wandeling ?
Algauw kwam ik zo bij Planckendael terecht, een 46 hectare groot dierenpark in Muizen (deelgemeente van Mechelen). Planckendael heeft heel wat te bieden op gebied van fauna en flora. Voor mij als dierenliefhebster de perfecte uitstap dus.

Ik ga er elk jaar wel eens heen. Liefst in de lente, wanneer de ooievaars terugkeren uit het zuiden  en naarstig aan het werk gaan met de heropbouw van hun nesten. Je kan er in dat seizoen bovendien altijd wel genieten van enkele geboortes. Ook de dieren voelen het dan, net als de ontluikende natuur, duidelijk kriebelen…

Maar eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik betwijfel of ik er déze tijd van het jaar (herfst en/of winter) nog naartoe zal gaan. Oké, ik had nu ook wel pech : het was koud (amper 11 graden), en de zon liet het bovendien grotendeels afweten.
En net dat zorgde ervoor dat zelfs de bewoners van Planckendael er blijkbaar geen zin in hadden. Verschillende dieren kon ik zelfs niet spotten omdat ze liever in de warmte van hun hok bleven.

Maar toch heb ik genoten van dit dagje uit, en ik wil jullie er dan ook graag van laten meegenieten … 

VAN KASTEEL TOT DIERENPARK PLANCKENDAEL

Maar voor we op ontdekkingstocht gaan, toch nog enkele weetjes.
Het huidig kasteel Planckendael werd gebouwd in 1780 in opdracht van Hendrik Moons.
In 1956 kocht de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde Antwerpen (het KMDA) het landgoed Planckendael van de adellijke familie van Langhendonck.

In 1960 opende het park voor het eerst de deuren voor het publiek. Het werd toen door de Antwerpse Zoo wel voornamelijk gebruikt als verblijf voor herstellende dieren en voor kweekprogramma’s. Maar ook bij plaatsgebrek in de Zoo bood Planckendael soelaas.

Het grote succes van het dierenpark bleef echter uit tot 1985.  Planckendael werd dan uitgebouwd tot het ruim wandelpark met de grote dierenverblijven die we nu kennen, en is ondertussen een perfecte aanvulling van de Antwerpse Zoo geworden.
Het groeide (en groeit nog steeds) uit tot een mooi onderhouden park, met veel open ruimtes, ook tussen de verschillende continenten. Ook leuk is dat elk continent opgesmukt wordt met decors en taferelen, waardoor je meteen voeling krijgt met het betreffende continent. Zoals hieronder het treinstation wanneer je Azië binnenstapt, of nog het Afrikaans dorp. 

 

Met de handige plattegrond die je aan de ingang krijgt kan je bovendien heel makkelijk van continent naar continent wandelen, en ook meteen zien welke dieren je er zoal kan spotten.

De 5 verschillende continenten hebben telkens een eigen wandelroute, zodat je niets hoeft te missen (als de dieren even mee willen natuurlijk)
Ik besloot het traject Azië, Oceanië, Amerika, Afrika en Europa te volgen.
Zoals iedereen heb ook ik natuurlijk mijn favoriete gedeeltes in het park. Vooral omdat die dan ook nog eens mijn favoriete dieren herbergen. 

MAAR  NU  :   OP  STAP  !

Eerst naar AZIË  dus. 

De tropische kas met onder andere de tijgerpythons en aanverwanten bleven spijtig genoeg dicht omwille van de coronamaatregelen.
Maar het buitengebied heeft sowieso veel te bieden, als daar zijn de Indische neushoorns, de leeuwen, de rode panda’s, de kamelen ..

Prachtige dieren allemaal toch hé ?
Maar mijn allerfavoriete gedeelte in Azië is en blijft wel het olifantenverblijf. Ik heb steeds een zwak gehad voor de prachtige Aziatische olifanten. Nog meer na mijn bezoek aan een olifantenverblijf in Thailand. Ze werden er met gepaste eerbied behandeld en verzorgd. En toch kreeg je de kans hen van wel héél dichtbij te zien en zelfs aan te raken. Toen ik recht in de zachte ogen van die kolos keek, kreeg ik een krop in de keel van ontroering. 
Ze hier in Planckendael te zien bracht die herinnering dan ook meteen terug naar boven, en ik voelde gewoon een glimlach op mijn gezicht verschijnen.

Herinneren jullie je trouwens de geboorte nog van Kai-Mook (Thais voor ‘parel‘), de allereerste olifant die in 2009 in België geboren werd ?
Ik herinner me alvast de media-aandacht van toen, hoe de Zoo van Antwerpen zelfs een speciale website opzette om de geboorte te kunnen volgen, de feestelijkheden na de geboorte…

Na enig zoekwerk in mijn foto’s  van jaren terug vond ik de identiteitskaart van Kai-Mook terug, zoals ze toen door de Zoo uitgegeven werd. Die wil ik hier toch graag nog eens met jullie delen.

De geboorte van Kai-Mook trok duizenden extra bezoekers naar de Zoo (ondergetekende was er daar natuurlijk één van 😁).
Plots stond álles in het teken van Kai-Mook, ze werd de lieveling van heel dierenminnend Belgiê en ook het buitenland had veel interesse voor deze toch wel uitzonderlijke gebeurtenis.
Toen Kai-Mook in 2012, samen met haar olifantenfamilie, naar Planckendael overgeplaatst werd, kreeg ze zelfs een bronzen beeld in de Zoo ! 
Kai-Mook bevindt zich nog steeds in Planckendael. Spijtig genoeg herkende ik haar niet in de kudde. Ook de voedermomenten en de presentaties door de verzorgers mochten immers niet doorgaan omwille van de coronamaatregelen. Wat niet wegneemt dat ik alweer erg genoten heb van dit bezoek aan het olifantenterritorium !

Oh ja, nog een leuk weetje : wisten jullie dat Kai-Mook in 2018 zélf moeder geworden is van een flinke dochter, genaamd ‘Tun-Kai’ (Thais voor ‘zaterdag parel’).

En ja hoor, hoe kan het ook anders : hier nog enkele “olifantenfoto’s” 

Maar tijd om naar OCEANIË te wandelen nu !
Dit gedeelte werd in 1998 gebouwd, en herbergt onder andere kangoeroes, moeraswallaby’s, emoes en koala’s. 
Helaas kon ik ditmaal enkel een koala spotten. De rest van de bewoners van dit gedeelte verkozen blijkbaar in hun warme hok te blijven. 
Spijtig natuurlijk. Maar anderzijds is dit één van de pluspunten van Planckendael. De dieren leven er hún leven, kunnen zélf kiezen of ze buiten willen komen, of zich liever terugtrekken in hun hok.

Maar hier dan toch de koala, die nog van zijn (zoveelste ?) siësta aan het genieten was.
Wie zou deze niet meteen willen knuffelen ? 🤩

Op naar  AMERIKA dan maar.
Dit continent omvat in Planckendael zowel Noord-als Zuid-Amerika. 
Ook dit is een plek waar ik steeds weer naar uitkijk, want hier vind je immers de Humboldtpinguïns, die in de vrije natuur hun leefgebied aan de kusten van Peru en Chili hebben.

Zij waren gelukkig wél in hun nopjes met het koude weer, zodat ik vanop een bankje kon genieten van hun leuke, kwakkelende manier van stappen, hun geplons in het water en hun onderling gekrakeel. Nodeloos  te zeggen dat ik hier een hele tijd bleef plakken zeker ? 😁

Maar natuurlijk heeft dit continent nog veel meer te bieden dan deze grappige pinguïns. Er zijn ook nog, onder andere, de Amerikaanse bizons en de speelse goudkopleeuwaapjes. Al zag ik deze laatsten enkel voorbijflitsen toen ze elkaar krijsend achterna zaten !
Maar wat vinden jullie bijvoorbeeld van deze indrukwekkende langhoornige stieren uit Mexico ?

En wat te zeggen van deze Chileense Flamingo’s ? Prachtige dieren toch ?

Op weg naar AFRIKA was het al uitkijken naar mijn bezoek aan de Afrikaanse Savanne. En meer bepaald naar de “lodge”, zeg maar het terras.
Hier kan je als bezoeker met een beetje geluk tot op een meter afstand komen te staan van de giraffen, op hoogte van hun kop.
En als je nog wat méér geluk hebt, komen ze net dan ook nog eten halen in de korven die net voor het terras opgehangen werden. Dan zou je ze, bij manier van spreken, kunnen aanraken.

De giraffen die je hier in Planckendael aantreft zijn kordofangiraffen, een bedreigde ondersoort.
Geef toe, prachtige dieren toch ook al weer ? Ik val voor hun sierlijkheid wanneer ze over de grasvlakte lopen, hun slanke nekken, die lieve snoet en die prachtige wimpers die ze rijk zijn

Ietwat verder op mijn wandeling passeerde ik ook nog deze jachtluipaard. Toen ik die zo zag zitten had ik pas echt een “Wow, wat een prachtig beest !“- gevoel.
Een slank en fier roofdier, schijnbaar onbeweeglijk, maar toch heel alert kijkend naar al wat  rond hem beweegt en klaar voor actie indien de kans zich voordoet …

Mijn wandeling beëindigde ik in EUROPA.
Ook hier was de binnenruimte  gesloten (omwille van dezelfde coronamaatregelen) en kon ik de mooie collectie uilen spijtig genoeg niet bewonderen.
De dassen en  bevers speelden ondertussen verstoppertje, zodat ik ook daar op mijn honger bleef zitten.
Maar deze mooie bizon kon ik met veel geduld dan toch op de foto krijgen.

Na dit dagje Planckendael trok ik met een goed gevoel weer huiswaarts. Want oké, ik had minder dieren gezien dan ik hoopte, maar ik troostte me met het idee dat ze hier tenminste de ‘vrijheid’ hebben te kiezen of ze al dan niet buiten  komen. Ik gun hen dan ook hun privacy.

SPIJT EN HOOP …

 

Een week na mijn bezoek moest ook het dierenpark sluiten door de nieuwe coronamaatregelen. Maar we kunnen er van op aan dat alle dieren evengoed verzorgd zullen blijven, en in de watten gelegd zullen worden door hun verzorgers.
Laat ons uitkijken naar de dag waarop we Planckendael, en al die andere mooie plekken, weer kunnen bezoeken, en het ondertussen allemaal heel veilig houden.

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn persoonlijke rondleiding. Laat vooral niet na een reactie te plaatsen hieronder (altijd leuk voor ondergetekende). Tot later ! 🙋‍♀️

Klik HIER om terug naar de homepagina te gaan.

3 reacties op “Mijn (voorlopig) laatste bezoek aan Planckendael”

  1. En waar was het protbeertje?
    Voor wie het niet kent: een grote, pluizige knuffel die na het verorberen van drie ajuinen de Brabançonne probeert te blazen.

    Grapje!
    Zeer tof deze trip, je hebt zin om er meteen naartoe te gaan!

  2. Zoals altijd waan je jezelf door je prachtige verhalen een beetje mee in je reis…
    De natuur is prachtig…wonderlijk hoe elk dier je hart veroverd!
    Fantastisch hoe je ze mooi in beeld brengt en verbazingwekkend gefotografeerd…
    Heb genoten van je trip door planckendaal!
    En Beauke.. die zag dat het goed was!👍🐾🐻
    Kijk al uit naar je volgende reis…
    Veel liefs😘

  3. Weer mooi weergegeven. Het stukje over de fanten bracht ons natuurlijk terug naar Thailand . Tof om te lezen. Kijk uit naar je volgende trip.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *