Voor mijn Boekenplank #26 koos ik :
– ‘C’est la vie‘, non-fictie roman over de eigen familiesaga, van Chris van Vlijmen
– ‘De terugkeer van Mia‘, thriller van Samuel Bjørk en
– ‘De moordclub (op donderdag)‘, detective – whodunit van Richard Osman.
Wil je weten of deze boeken iets voor jou zijn? Lees dan zeker verder … 
- ‘C'EST LA VIE’ door Chris van Vlijmen – (non-fictie, roman gebaseerd op een waargebeurd levensverhaal) – Uitgeverij U2pi – 329 blz
- ‘DE TERUGKEER VAN MIA’ door Samuel Bjørk – (fictie, thriller) – Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, 384 blz
- ‘DE MOORDCLUB (OP DONDERDAG)’ door Richard Osman – (fictie, detectiveroman - whodunit) – Uitgeverij Cargo, 428 blz
- BENIEUWD
- NIEUWSBRIEF
- ZOEK JE NOG WAT EXTRA LEESINSPIRATIE?
‘C’EST LA VIE’ door Chris van Vlijmen – (non-fictie, roman gebaseerd op een waargebeurd levensverhaal) – Uitgeverij U2pi – 329 blz
Nooit gaf ze op… Wat als twee jonge mensen hun schepen achter zich verbranden? Als ze in hun nieuwe thuisland Frankrijk bedrogen blijken en berooid moeten starten?
Altijd pakte ze de draad op, vol levensvreugd en vertrouwen.
Dapper in de oorlog, dapper erna. Het fortuin uit hun gegoede families wordt niet hun deel. Haar rijkdom zit in eenvoud, in klein geluk. In haar kinderen en in haar paradijs, hun huis op de heuvel : Sainte Thérèse. En ook in de onvoorwaardelijke liefde van haar man, al is daar – bijna onbereikbaar diep weggestopt – die verraderlijk loerende dreiging.
Het leven loopt zoals het loopt. Ans’ berustende woorden geven het boek zijn titel: ‘Het is niet anders, c’est la vie!’
WAAROM DIT BOEK?
Ook al ben ik een fervent thrillerfan, toch lees ik af en toe non-fictie. En de achterflap van deze familiesaga triggerde me voldoende om dit verhaal te lezen.
HET VERHAAL – Korte inhoud van het boek
In 2023 reist Christopher, samen met zijn vrouw en zoon, van Nederland naar de Provence, waar ze gaan verblijven bij zijn broer Max in Valbonne, op zo’n 13 km van Cannes. Voor Christopher voelt het als thuiskomen: hij werd in 1961 in Frankrijk geboren, spendeerde er een deel van zijn jeugd, maar woont ondertussen al jaren in Nederland.
Samen met zijn broer bezoekt hij de plek waar ooit het huisje ‘Ste-Thérèse’ stond, zoals hun moeder Ans het huisje gedoopt had. Het is de plek waar hun ouders 16 jaar lang woonden en de kinderen opgroeiden. Hoewel het huis verdwenen is, en er nu een villa staat, blijft de plek emotioneel.
Het verhaal neemt ons vervolgens mee terug naar 1966, waar we het gezinsleven volgen van Ans, haar man Chris en hun zes kinderen. Wanneer dochter Paulien, die het syndroom van Down heeft, ernstig ziek wordt, moet ze in Nederland geopereerd worden. Het is echter niet zeker of Paulien na de operatie nog kan terugkeren naar Frankrijk.
Daarna duiken we nog verder in het verleden, naar 1939. We volgen Ans als jonge vrouw tijdens de oorlog, met haar werk als verpleegkundige, haar rol in het verzet, en hoe ze Chris leert kennen.
Na de oorlog vertrekt Chris in vrijwillige dienst naar Nederlands-Indië. Ans die in de verpleging werkt, loopt tuberculose op en moet herstellen in een Zwitsers sanatorium.
Eens herenigd bouwen ze samen een gezin uit. Maar hun leven verloopt niet zonder obstakels. Door familiale verwachtingen en teleurstellingen vinden ze hun weg niet in Nederland. Emigratie naar Amerika of Australië blijkt onmogelijk, omdat deze landen Paulien niet aanvaarden.
Uiteindelijk besluiten ze naar Zuid-Frankrijk te verhuizen met hun dan 3 kinderen. Daar worden ze echter opgelicht en verliezen ze alles. Toch beginnen ze opnieuw: in een afgelegen, vervallen woning zonder basisvoorzieningen bouwen ze stap voor stap hun eigen thuis op.
Alle tegenslagen gaat Ans tegemoet met haar levensmotto : ‘c’est la vie‘, dat is het leven.
SCHRIJFSTIJL – Hoe leest dit boek?
De auteur heeft het boek geschreven aan de hand van het fotodagboek van zijn moeder, waarin Ans al haar belevenissen en gevoelens neerpende. Herinneringen, foto’s, brieven, verhalen, dagboekaantekeningen, maar ook gemaakte filmbeelden hielpen hem om het leven van zijn ouders en de kinderen vast te leggen.
‘C’est la Vie’ is heel vlot geschreven, en je gaat als lezer echt op in het leven van Ans, die je als een moedige vrouw leert kennen, een rots in de branding.
Chris van Vlijmen vertelt over de vele mooie momenten, maar ook over de tegenslagen en het verdriet waarmee Ans en de haren geconfronteerd werden.
Enig persoonlijk minpuntje : naar het einde toe werd het wel wat verwarrend met de namen van de vele kleinkinderen, achterkleinkinderen en aanverwanten die de auteur aanhaalt.
Maar dat doet niets af aan het verhaal. Het maakt enkel duidelijk dat het hier gaat om een familie die hecht is en blijft, generatie na generatie.
Het boek is een duidelijk eerbetoon aan de ouders van de auteur, over de liefde voor elkaar en de kinderen, maar ook over hun veerkracht om alle problemen met open blik aan te pakken, want ‘c’est la vie’.
MIJN MENING – Wat vond ik ervan?
Ik heb echt genoten van dit boek. Mijn bewondering voor Ans groeide alsmaar tijdens het lezen. Wat een moedige vrouw!
Haar levensmotto is ook bewonderenswaardig. ‘C’est la vie’ , (dat is het leven). Neem het leven zoals het komt en maak er het beste van. Je hebt er uiteindelijk niet zo heel veel invloed op’.
Zo waar…
Ik ben alvast benieuwd naar meer van deze auteur..
OVER DE AUTEUR
‘C’est la Vie’ is het schrijversdebuut van Chris van Vlijmen.
Hij groeide op in Zuid-Frankrijk en vertrok met zijn ouders, broers en zussen in 1968 terug naar Nederland.
‘DE TERUGKEER VAN MIA’ door Samuel Bjørk – (fictie, thriller) – Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, 384 blz
Mia Krüger is terug op het Noorse eiland Hitra – het eiland dat ze ooit haar thuis noemde. Nu ze is gestopt bij de politie, is ze naar het eiland gegaan om haar huis op orde te brengen, zodat ze een nieuw leven kan beginnen.
Mia krijgt plotseling bezoek. Drie jaar geleden is er een jongen verdwenen, en nu wordt Mia gevraagd hem te vinden.
Dan wordt er op Hitra het lichaam van een tiener aangetroffen met de naam van de vermiste jongen in haar bloed geschreven.
In Oslo krijgt Munch een telefoontje, en het team wordt herenigd voor een zenuwslopende klopjacht…
WAAROM DIT BOEK?
Samuel BJØRK blijkt volgens het ‘alwetende’ internet een absolute aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Eerlijk gezegd lees ik zelden een Scandinavische thriller (dit is nog maar mijn tweede). Maar deze kreeg ik cadeau, en de achterflap sprak me wel aan.
HET VERHAAL – Korte inhoud van het boek
Mia Kruger is teruggekeerd naar het Noorse eiland Hitra nadat ze gestopt is bij de politie. Ze wil er een nieuw leven beginnen.
Plots staat een jong meisje voor haar deur. Ze vraagt Mia de drie jaar geleden verdwenen Jonathan, een jongen van op het eiland, terug te vinden.
Later wordt er op een boot op het eiland het lijk van een tiener aangetroffen. In haar bloed staat de naam van de verdwenen jongen geschreven.
Dit gaat de lokale politie te boven en ze schakelen de hulp van hoofdstad Oslo in.
Holger Munch moet afreizen naar Hitra en er, zoals vroeger, met zijn gewezen partner Mia Krüger samenwerken in deze dossiers.
Is er een verband tussen de verdwijning en de moord? De spanning stijgt in elk geval op het eiland wanneer steeds weer nieuwe feiten aan het licht komen.
Dan wordt in het moeras opnieuw een lijk gevonden. Wat weer extra vragen oproept.
De tijd dringt. Wat is er toch aan de hand op het anders zo rustige eiland?
SCHRIJFSTIJL – Hoe leest dit boek?
‘De terugkeer van Mia’ heeft verschillende verhaallijnen.
De eerste is een cold case van drie jaar terug. In een telefoongesprek tussen Jonathan en zijn moeder wordt hij aangemaand meteen naar huis te komen met zijn fiets. Hij komt echter nooit aan.
En natuurlijk wil je na zo’n proloog verder lezen.
In de eerste 50 bladzijden introduceert de auteur echter heel veel personages. Zoveel dat ik moeite had om het overzicht te behouden.
Ik had ook enige moeite met de schrijfstijl van Samuel Bjørk. Regelmatig worden zijn teksten opgevuld met zeer korte zinnen, eerder gedachten van het personage.
Op pagina 52 bijvoorbeeld:
‘Hallo?
Vreemd.
Kleding.
Een paar schoenen.
Een paar oude pocketboeken…’
En zo gaat het nog een aantal regels door. Waarschijnlijk de persoonlijke stijl van de auteur, maar zelf vond ik dat niet zo leuk.
Positief in ‘De terugkeer van Mia’ vond ik wel de verschillende plottwists, wat de spanning ten goede komt. Je weet immers pas op het einde hoe de vork in de steel zit betreffende de cold case.
De ontknoping zelf vond ik dan weer niet echt spannend. In slechts enkele pagina’s worden de daders ontmaskerd, het ‘waarom’ behandeld en dan is het klaar. Dat vond ik jammer.
Het was me ook niet helemaal duidelijk waarom de tweede moord is gebeurd.
MIJN MENING – Wat vond ik ervan?
Het is het eerste boek dat ik las van deze auteur. Ik vond het al bij al wel een goed verhaal, maar de hele tijd op het puntje van de stoel zitten was er niet bij.
Op zich niet zo erg, maar ik moet na ‘De terugkeer van Mia‘ toch besluiten dat de Scandinavische thrillers me minder liggen…
OVER DE AUTEUR
Samuel Bjørk is een Noors thrillerauteur. In 2013 kwam zijn eerste bestseller uit: ‘Ik reis alleen’ over de rechercheurs Holger Munch en Mia Krüger.
Later volgden nog vijf delen rondom deze personages. De delen zijn wel los leesbaar.
‘DE MOORDCLUB (OP DONDERDAG)’ door Richard Osman – (fictie, detectiveroman – whodunit) – Uitgeverij Cargo, 428 blz
In een prettig en rustig bejaardentehuis vormen vier bewoners een onwaarschijnlijk clubje.
Een keer per week, op donderdag, ontmoeten ze elkaar om onopgeloste moorden te onderzoeken.
Als een vastgoedontwikkelaar uit het nabijgelegen stadje wordt vermoord, komt ‘de moordclub’ in actie; het is hun eerste grote zaak. Tot hun verbazing lijkt de moord alles te maken te hebben met hun eigen verpleeghuis.
De vier vrienden mogen dan wel behoorlijk op leeftijd zijn, ze hebben allemaal meer dan genoeg levenservaring. Maar zijn ze nog in staat om de moordenaar te vinden voor hij weer toeslaat?
WAAROM DIT BOEK?
Veel te lang geleden dat ik nog eens een echte whodunit las. Toen ik deze op de boekenbeurs zag liggen, ging hij dan ook meteen op mijn wenslijstje voor kerst.
De achterflap vermeldt dat dit boek een perfecte mix van Agatha Christie en Hendrik Groen is. Benieuwd…
HET VERHAAL – Korte inhoud van het boek
Het verhaal begint met een lezing van agent Donna De Freitas in Coopers Chase, een rijker seniorendorp voor 65 plussers.
Na de lezing maken we kennis met Elizabeth (een voormalig spion), Joyce (een voormalig verpleegkundige), Ibrahim (een voormalig psychiater) en Ron (een voormalig vakbondsleider).
Samen vormen ze ‘De moordclub op donderdag ‘. Het viertal houdt zich die ene dag per week bezig met het bestuderen van cold cases.
Wanneer vastgoedontwikkelaar Ian Vetham zijn nieuw bouwproject, een uitbreiding op Coopers Chase uit de doeken doet, stuit hij op veel verzet bij de bewoners.
Dezelfde dag wordt zijn vaste medewerker/aannemer vermoord.
De moordclub is vastbesloten deze zaak op te lossen, maar ze beseffen algauw dat ze iemand nodig hebben binnen de politie om hen te helpen.
Via via krijgt Elizabeth het gedaan om Donna te laten toevoegen aan het rechercheteam van Chris Hudson, en zorgt er zo meteen ook voor dat er een soort van ‘samenwerking’ ontstaat tussen de moordclub en het speurdersduo.
Wanneer Ventham ondanks het verzet toch aan zijn uitbreidingsplannen begint en het kerkhof wil aanpakken, roeren de bewoners zich en stellen een barricade op. Na wat geduw en getrek blaast hij de aftocht, struikelt, valt neer en is op slag dood.
Ook dit is moord ! Hij kreeg een overdosis fentanyl toegediend net voordat hij ineenzakte. De dader moet dus aanwezig geweest zijn tijdens de barricade. Sterker nog : de bewoners worden de hoofdverdachten!
Tijdens het onderzoek komen hier en daar geheimen van bewoners en hun familie boven, wat het niet makkelijker maakt om de moordenaar te vinden.
Gaat ‘De moordclub op donderdag ‘ er in slagen de dader te ontmaskeren?
SCHRIJFSTIJL – Hoe leest dit boek?
Richard Osman heeft een prettige, vlotte schrijfstijl. Met de sterke karakters van de leden van de moordclub, en verrassende plotwendingen houdt de auteur het tot het einde boeiend.
Het verhaal gaat om moorden die opgelost moeten worden, maar toch is het doorspekt met humor en staat de vriendschap van het clubje centraal.
De hoofdstukken worden regelmatig afgewisseld met delen over Joyce, waar ze in dagboekvorm over de gebeurtenissen schrijft, en haar persoonlijke gevoelens en gedachten hierover neerpent.
Leuk hierbij is dat ze de lezer aanspreekt met ‘je’, alsof ze echt tegen je praat.
‘De moordclub (op donderdag)’ is geschreven in korte hoofdstukken, wat het lezen zeker aangenaam maakt.
Er komen wel veel personages aan bod in het verhaal. Je moet als lezer dus blijven focussen.
Het is soms ook wel duidelijk dat het boek door Nederlanders vertaald werd, dus hier en daar krijg je wat typische woorden en uitdrukkingen, zoals bijvoorbeeld ‘een horlepiep dansen’ .
Maar dit stoort niet echt…☺️
MIJN MENING – Wat vond ik ervan?
Ik heb best wel genoten van deze whodunit. ‘De moordclub (op donderdag)’ is echt wel een speciaal clubje, met 4 verschillende karakters die toch heel goed bij elkaar passen, elkaar aanvullen en dezelfde hobby delen.
Moet het gezegd dat ik alvast open sta voor nog een avontuur van dit viertal?
Het boek werd trouwens verfilmd als ‘The Thursday Murder Club’, en is in augustus 2025 verschenen bij Netflix.
De hoofdrollen worden vertolkt door onder andere Helen Mirren, Pierce Brosnan en Ben Kingsley.
Als je nieuwsgierig bent : HIER kan je alvast klikken voor de officiële trailer van de film.
OVER DE AUTEUR
Richard Osman is presentator van populaire programma’s op de BBC. ‘De moordclub (op donderdag)’ was zijn debuut, en er zijn inmiddels miljoenen exemplaren van verkocht.
BENIEUWD
Heb jij één van deze boeken al gelezen? Laat mij dan zeker hieronder weten of je mijn mening deelt…
Of misschien heb ik je wel nieuwsgierig genoeg gemaakt om één van deze drie titels op je lijstje te zetten? Missie geslaagd dan! ☺️
NIEUWSBRIEF
Wil je geen enkel nieuw bericht missen? Klik dan HIER om je in te schrijven op mijn nieuwsbrief, dan ben je steeds als eerste op de hoogte van een nieuwe blog!
Je kan me ook volgen via mijn FB-pagina en Instagram. Gewoon op de buttons bovenaan dit bericht klikken, of Nickys leef en beleef blog in het zoekertje van de socials tikken en je vindt me.
ZOEK JE NOG WAT EXTRA LEESINSPIRATIE?
Klik HIER voor ‘NICKY’S BOEKENKAST’. Je vindt er alle door mij gelezen boeken op een overzichtelijke manier terug (met foto van de covers).
Je kan er van elk boek de korte inhoud, de schrijfstijl en mijn persoonlijke mening over nalezen.
Wedden dat je titels gaat toevoegen op je ’te lezen’-lijstje? 
Klik HIER om terug naar de Homepage terug te gaan.