Lissabon (Lisboa in het Portugees) stond al lang op mijn verlanglijstje. In januari was het eindelijk zover! En ja, zelfs in de winter is het er genieten hoor ! 
Leuk extraatje : het tijdsverschil! Lissabon liep een uur achter tijdens ons verblijf, dus konden we ook wat langer genieten van al dat moois!
Lissabon is makkelijk bereikbaar met het vliegtuig, maar wij kozen ervoor om met de wagen te gaan.
Hoe je er ook naartoe gaat, één ding is zeker : Lissabon heeft veel te bieden!
Ga je mee op ontdekking? Ik ben graag je gids…
OVER LISSABON
Lissabon is de hoofdstad, en tevens grootste stad van Portugal.
De stad heeft veel steile heuvels, waaraan het trouwens zijn bijnaam ‘de Stad van de Zeven Heuvels‘ dankt. Aangezien deze heuvels een aardige uitdaging zijn om op te lopen, werden er indertijd kabelbanen aangelegd, zoals de Elevador da Gloria, die nog steeds in gebruik is tegenwoordig.
Op een van de hellingen werd tevens een grote lift gebouwd, de Elevador de Sante Justa. Maar ook de trams waren, en zijn, nog steeds een prima hulpmiddel.
MAP LISSABON
Zoals zo vaak, maakte ik ook ditmaal via My Maps van Google een kaartje aan met de voornaamste bezienswaardigheden, en waar die zich precies bevinden in de stad.
Dit is al vaak handig gebleken, zeker wanneer je ter plekke je programma nog wil wijzigen.
LISSABON BINNENRIJDEN
We reden Lissabon binnen langs het enorme Christusbeeld, gebaseerd op dat in Rio de Janeiro, en over deze prachtige (tol)brug,
De Ponte 25 de Abril doet je als vanzelf aan de beroemde Golden Gate Bridge in San Francisco denken, toch?
Dat is ook niet zo verwonderlijk als je weet dat ze door hetzelfde bedrijf gebouwd werd.
PONTE 25 DE ABRIL
De brug bestaat al sinds 1966, en werd in eerste instantie de Salazarbrug genoemd (naar de Portugese dictator die toen aan de macht was). Maar tijdens de Anjerrevolutie op 25 april 1974 herdoopten revolutionairen de naam van de brug tot de Ponte 25 de Abril.
Deze hangbrug is zo’n 190 meter hoog en 2.277 meter lang, en verbindt de gemeente Almada met de wijk Belém over de rivier de Taag.
ONS VERBLIJF
We kozen voor een verblijf in het Mercure Lisboa Hotel.
Het hotel ligt in een rustige omgeving, niet ver van het centrum, en heeft een grote parking, ideaal voor als je met de auto reist dus.
Het centrum is van hieruit bovendien makkelijk te bereiken via het op loopafstand gelegen trein-metro-busstation Sete Rios.
Omdat we al in de vroege namiddag onze intrek in het hotel namen, besloten we meteen de metro uit te proberen en de oude stad al wat te verkennen.
In het station namen we een 24 uurs ticket, geldig voor alle metrolijnen, trams en bussen en gingen enthousiast op stap!
RIJ MEE MET TRAM 28
Je kent hem vast wel, deze Tram 28, er zijn massa’s foto’s van op het internet te zien. En elke toerist wil hier een ritje mee doen. Wij ook dus! 😀
GESCHIEDENIS VAN DE TRAM
Zoals ik in het begin al schreef is Lissabon nogal heuvelachtig. Meteen een van de redenen waarom de tram ontworpen werd. Zo was het minder vermoeiend voor de bewoners om de steile straten te beklimmen.
De eerste kabeltram was er in 1890. Later in 1901 was er de eerste elektrische tramlijn. En nog veel later kwamen er nog andere vervoersmiddelen bij, zoals bus en metro.
Daardoor was de tram niet meer zo nodig, en een groot deel van het tramnet werd dan ook weggehaald.
Maar toen het toerisme opkwam, bleek echter dat de tram een echte topattractie was. Men besloot dan ook nog een deel van het tramnet te behouden.
Een ander belangrijk voordeel is dat de tram op plekken komt waar bussen niet bij komen wegens te smalle straten.
Wij stapten op tram 28 bij het beginstation (Martim Moniz), Praça Martim Moniz Lisboa.
Het was namiddag en toch was het er, zelfs in januari, al druk. Er reden gelukkig veel trams achter elkaar, zodat we niet lang moesten wachten om een plekje te bemachtigen.
Tijdens de rit zelf rij je langs enkele bezienswaardigheden. De tram kronkelt zich door alle nauwe straatjes en rijdt je langs de wijken Alfama, Baixa, Estrela, Graça en Mouraria.
Verbazingwekkend hoe dicht je langs de huizen gaat. Zoals je hieronder kan zien is het dan ook oppassen met uit het raam hangen en fotograferen!
De rit ging van Moniz naar Cemiterio de Prazeres. Daar riep de Watman : ‘Término. Obrigado’, Oftewel ‘Terminus, bedankt‘. Dit was blijkbaar het eindpunt !
Wij (en de andere aanwezige toeristen) dachten dus verkeerdelijk dat de rit een volledige lus zou vormen! 
Gelukkig mochten we afstappen en vooraan weer instappen om terug te rijden. Op de terugweg stapten we wel eerder uit om wat in het centrum rond te kuieren.
Zo wandelden we een eerste keer (van vele) door de rua Augusta, en door de machtige Arco da Rua Augusta met een eerste blik op de Taag.
Onze eerste avond Lissabon sloten we af met een typisch Portugees diner.
In een van de vele zijstraatjes vonden we een gezellig restaurant : Sebastião Restaurant & Bar, gelegen in hotel Da Baixa.
Een aanrader. Vriendelijk en attent personeel, een fijne sfeer, en vooral, heerlijk eten. De Bacalao was er heerlijk. Zo heerlijk dat hij op was toen ik bedacht dat ik er best een fotootje van had kunnen nemen. Te laat dus. Je zal het moeten doen met deze interieurfoto…! 
HISTORISCH LISSABON
Onze tweede dag Lissabon stond helemaal in het teken van historisch Lissabon. Met wat we gisteren al ontdekten waren de verwachtingen alvast hooggespannen.
SANTA JUSTA-LIFT
Middenin het centrum vind je een uniek bouwwerk, de Elevador de Santa Justa, een historische outdoor lift.
Deze smeedijzeren lift uit begin 20e eeuw verbindt de lager gelegen straten van de Baixa met de hogere Largo do Carmo. Tegenwoordig is het de enige overgebleven verticale lift in de stad en een beroemde toeristische attractie.
WEETJE
De lift werd gebouwd door de Portugese ingenieur Raoul du Mesnier Ponsard.
Doet geen belletje rinkelen waarschijnlijk (deed het ook niet bij ons hoor). Maar als ik zeg dat de brave man ooit een leerling was van Gustave Eiffel, bekend van de Eiffeltoren?
De toren van de lift is 45 meter hoog, bestaat uit twee liftcabines met een capaciteit van 29 personen, en is ingericht met hout, spiegels en ramen.
Het is een mooie lift en je kan tegen betaling in één minuut mee naar boven, naar de hoger gelegen straat.
Maar je kan ook heel makkelijk te voet naar boven, langs de trappen aan de zijkant van de lift, of langs een zijstraat als je geen trappen wil doen.
Wij kozen voor deze laatste optie om aan onze volgende bestemming te komen.
LIVRARIA BERTRAND – CHIADO
Deze boekhandel vind je middenin het centrum, in de wijk Chiado (R. Garrett 73 75).
Kijk uit naar dit hoekhuis, omlijst door prachtige blauwe tegels.
De plek is niet erg bekend bij de toeristen, maar als je van boeken houdt, moet je hier zeker even binnengaan, want toch wel een bezoekje waard.
Dit is de oudste nog actieve boekenwinkel ter wereld volgens het Guinness Book of Records.
Bij binnenkomst vallen meteen de prachtige houten boekenkasten (met ingebouwde klok) en de mooie toonbank op.
Dan ga je de gewelven door naar iedere keer een andere, wel modernere, afdeling. Je vindt hier een ruim aanbod aan boeken, in het Portugees natuurlijk, maar ook heel wat Engelstalige boeken.
En helemaal achterin is er zelfs een cafeetje waar je rustig een boek kan lezen, mét een kopje koffie en gebakje bij de hand! 
LEUK INTERMEZZO
Na ons bezoek aan de boekhandel en onderweg naar de kathedraal, kwamen we ook nog deze leukerd tegen.
Dit standbeeld van dichter Fernando Pessoa kon Benny natuurlijk niet voorbijgaan zonder even een ‘praatje’ te maken.
Alhoewel het uiteindelijk een monoloog werd… 
Daarna vervolgden we onze weg langs de smalle straatjes (bergop).
Als je vanaf het centrum richting Castelo de Sao Jorge loopt, kom je de kathedraal op weg naar boven tegen. Hij ligt namelijk op de route.
KATHEDRAAL VAN LISSABON
De Sé van Lissabon zoals ze hier genoemd wordt, werd in de 12e eeuw gebouwd uit overblijfselen van een moskee.
In 1344 en 1755 waren er twee heftige aardbevingen in Portugal. Ook de kathedraal raakte erg beschadigd.
De Sé van Lissabon heeft door alle renovaties meerdere architectuurstijlen, zoals neoklassiek, barok, romaanse en gotische, wat haar wel speciaal maakt.
Toch even meegeven dat, in tegenstelling met wat je her en der op het internet leest, je wél moet betalen voor een bezoek aan de kathedraal (normaal enkel voor het klooster).
Meteen de kathedraal zelf bezoeken is ook niet mogelijk. Eerst moet je de trappen op naar de bovenverdieping, naar een museum.
Er foto’s nemen mag eigenlijk niet (deze 2 nam ik toch even stiekem.)
Het museum bezit een mooie verzameling kazuifels, kelken en monstranzen.
Een pronkstuk is duidelijk de stoel voor de plaatselijke clerus, met fraaie inkepingen en grote waaiers.
Vanuit het hoogkoor krijg je een mooi uitzicht naar beneden in de kathedraal, en ook op deze knappe rozet in glas in lood.
Daarna pas kan je kathedraal bezoeken.
Binnenin is de kathedraal sober. Maar wel mooi, en net zoals alle andere kathedralen, statig, en voorzien van enkele kapellen.
Er staan ook verschillende graftombes waaronder deze die mijn aandacht trok vanwege de hond die aan de voeten van zijn meester (?) ligt.
Het klooster, waar ontdekkingsreiziger Vasco da Gama begraven werd, was niet te bezoeken, omdat het momenteel wordt gerestaureerd.
Na een terrasje in het winterzonnetje, ging onze tocht verder naar het kasteel.
Eerlijk is eerlijk, de weg ernaar toe lopen is pittig. Maar op het gemakje is het best te doen hoor.
Desgewenst kan je ook wel met het openbaar vervoer tot dichtbij het kasteel geraken…
KASTEEL SAO JORGE
Dit Moorse kasteel staat op de hoogste van de zeven heuvels van de stad. Eens boven werden we als vanzelf beloond met een fantastisch uitzicht over Lissabon, de rivier de Taag en in de verte de Ponte 25 de Abril, langs waar we Lissabon binnenreden, met links het Christusbeeld.
OVER HET KASTEEL
De eerste delen van het kasteel stonden er al in de eerste eeuwen voor Christus, maar doorheen de geschiedenis werd het verschillende keren belegerd en veroverd, en daarbij telkens verbouwd en uitgebreid.
Ook het kasteel liep bovendien schade op tijdens de grote aardbeving in 1755.
Ondertussen werd het wel gerenoveerd en trekt het heel veel toeristen.
En ook al zijn er van het kasteel nog enkel muren, pleinen, tuinen en torens over, toch vonden we het leuk wandelen, ook in de mooie tuinen errond.
De overblijfselen zijn zeker het zien waard. En een rondje over de kasteelmuren lopen, genietend van de weidse uitzichten, blijft natuurlijk ook altijd leuk om doen…
Opvallend in de tuinen rond het kasteel: er lopen heel veel pauwen rond, die duidelijk de aandacht trekken van de bezoekers (de onze ook trouwens ).
De beestjes blijven er zeer rustig onder, zijn het duidelijk gewoon veel volk te zien. Spijtig genoeg kon ik er geen enkele met opengevouwen staart spotten.
Maar deze vind ik toch een heel mooi exemplaar…
ORIGINELE SERENADE
Na ons bezoek aan het kasteel besloten we voor de lunch terug naar het centrum af te zakken.
Dat een wandeling door de smalle straatjes steeds de moeite loont, mochten we onderweg alweer ondervinden.
Deze meneer had wel een heel originele manier om de aandacht van de voorbijgangers te trekken en te proberen iets bij te verdienen.
‘De omgekeerde serenade’ zoals hij het zelf heel toepasselijk noemde.
En het werkte ! De mensen bleven graag staan om te luisteren en hem een centje toe te stoppen.
ARCO DA RUA AUGUSTA
OVER DE TRIOMFBOOG
Tijdens de heftige aardbeving in 1755 sneuvelden veel mensen en gebouwen. Ter nagedachtenis aan deze verschrikkelijke gebeurtenis werd de triomfboog, de Arco da Rua Augusta, gebouwd.
Op de triomfboog staan beelden van Portugezen die belangrijk zijn voor de Portugese geschiedenis, zoals onder andere ontdekkingsreiziger Vasco da Gama.
De bekende Rua Augusta, de belangrijke winkelstraat, wordt door deze triomfboog verbonden met het grootste plein van Lissabon, de Praça do Comerció.
PRAÇA DO COMERCIÓ
Dit is echt een mooi, groots plein, gelegen aan de Taag.
Hier stond vroeger het Ribeirapaleis, dat echter verwoest werd door (alweer) die grote aardbeving. Het paleis werd niet heropgebouwd, er kwam enkel een standbeeld van de toenmalige koning Jozef I van Portugal.
Nu is het plein omringd door veel cafés en restaurants. Veel etablissementen hebben zitplaatsen buiten, wat natuurlijk steeds mooi meegenomen is bij zonnig weer!
LUNCHTIME
Na een rondje op het Praça do Comerció, kozen we tenslotte voor het terrasje in de zon van Restaurant Museo de Cerveja, dat buiten het restaurant tevens een klein biermuseum herbergt.
Wij waren nu vooral geïnteresseerd in het restaurantgedeelte, al proefden we wel hun plaatselijk bier, dat in een heel origineel glas geserveerd wordt : een omgekeerde flesvorm en dubbelwandig. Heel origineel.
En natuurlijk kozen we ook hier voor de heerlijke Portugese keuken. Te beginnen met de Pastel de Bacalhau con Queijo Serra do Estrella, een heerlijk kabeljauwtaartje met kaas uit de Portugese bergen.
Daarna at ik voor het eerst octopus, de Polvo à Lagareiro (gegrilde octopus). Lekker, zeker een aanrader…
TIP
Oh ja, het loont ook de moeite even binnen in het restaurant een kijkje te nemen. Als je wat luxueuzer wil eten moet je trouwens hier zijn.
Er staat ook een mooie bacalhoumachine aan de ingang.
En wat vind je van deze biertoren?
EXTRA WANDELING
Na de lunch wandelden we terug naar de Rua Agusta. Ook hier zaten ondertussen wel wat mensen buiten te eten op de terrasjes.
Dus nogmaals, zelfs in januari is het hier leuk vertoeven…
PASTEIS DE BELÉM / DE NATA
Moeten ze nog voorgesteld worden, deze heerlijke roomgebakjes? 
Je vindt ze overal in Portugal, dus ook in Lissabon. In de Rua Agusta bijvoorbeeld, vind je enkele bakkerijen, met of zonder tearoom, waar ze vers gemaakt worden zoals op de foto te zien is.
GESCHIEDENIS VAN DE PASTEIS DE BELEM
De naam verwijst simpelweg naar de plaats Belém, een wijk van Lissabon. De monniken van het Jerónimos klooster maakten de allereerste pasteis. Ze hadden een overschot aan eidooiers en vonden het zonde om die weg te gooien, en zo ontstond hun recept.
De eerste pastéis de Belém werden trouwens al in 1837 verkocht in Belém !
De pastéis zijn ondertussen uitgegroeid tot een van de populairste lekkernijen van Portugal. Traditiegetrouw worden ze warm gegeten, maar koud zijn ze ook heerlijk.
Persoonlijk vind ik ze koud zelfs nog lekkerder. Maar natuurlijk zeg ik geen neen tegen een warme pasteis ! 
Pastéis kan je bovendien altijd eten : bij het ontbijt, als tussendoortje, bij de koffie, of als dessert.
Na onze wandeling besloten we dan ook dat het hoog tijd was voor koffie met … inderdaad : krakend verse Pastéis de Nata!
Ik krijg alweer het water in de mond, enkel en alleen door er over te schrijven en de foto’s te bekijken! 😋
WIJK BELÉM
Ga je naar Lissabon, dan moet je zeker ook de wijk Belém bezoeken.
Belém ligt aan de Taag, aan de andere kant van de Ponte 25 de Abril. Vanuit het centrum raak je hier wel makkelijk met tram, bus of zelfs met een van de tuktuks die je hier overal en in alle modellen ziet rondrijden.
Een van dé bezienswaardigheden van de wijk is zonder twijfel de Torre de Belém, UNESCO-werelderfgoed trouwens.
TORRE DE BELÉM
Je ziet de toren al van ver staan en geef toe, hij spreekt meteen tot de verbeelding.
De Toren van Belem is wel 35 meter hoog en is gebouwd aan de rand van de Taag. Ideaal dus om indertijd de vijand te zien aankomen en Lissabon te verdedigen.
Later werd de toren omgebouwd tot een gevangenis, een douanepost en een vuurtoren.
Van hieruit vertrok ontdekkingsreiziger Vasco da Gama trouwens naar India in 1497.
De toren is een vierkante middeleeuwse constructie die uit twee delen bestaat, namelijk een bastion (een onregelmatige zeshoek met schietgaten voor de kanonnen), en de toren zelf.
Ik vond de buitenkant heel mooi met onder andere de waterspuwers en het ophaalbrugje om de toren te betreden.
Kijk tijdens je bezoek zeker ook eens door de schietgaten in de wachttorentjes. Ze bieden je een mooi zicht op de Ponte 25 de Abril…
Na een wandelingetje op het eerste niveau, ging ik de smalle wenteltrap op. De trap is trouwens zo smal dat er een bewaker onder- en bovenaan staat met een walkie talkie, zodat je elkaar niet ongemakkelijk hoeft te kruisen.
Onderweg kan je eventueel ook in kleine, maar lege ruimtes gaan kijken, maar ik ging recht naar boven.
En inderdaad, het uitzicht is er machtig.
PADRÃO DOS DESCOBRIMENTOS
We zagen dit monument al vanop de bus en vanaf de toren van Belém. Je kan er dus makkelijk heen wandelen langs de Taag.
Van ver ziet het eruit als een schip met zeilen.
Het monument, dat toch wel indrukwekkend groot is als je er dicht bij staat, werd gebouwd ter ere van ontdekkingsreizen, en geopend tijdens de Portugese Wereldtentoonstelling in 1940.
Het origineel werd wel in de jaren 1950 vervangen.
De beelden verwijzen vooral naar de zeevaarders. Maar ook kunstenaars, wetenschappers, cartografen, zelfs koning Alfonso V, kregen er een plekje.
Figuren zoals Hendrik de Zeevaarder en Vasco de Gama mochten hier natuurlijk niet ontbreken.
Heel mooie en gedetailleerde sculpturen allemaal, zoals je hieronder kan zien…
Je kan normaliter in het monument gaan en er bovenop staan, voor het uitzicht. Het was tijdens onze passage echter gesloten voor onderhoud (misschien toch een nadeeltje van het ‘buiten seizoen’ reizen? 
)
Toch wel spijtig, want als je naar boven kan, krijg je een volledig zicht op de mozaïeken wereldkaart die om het monument ligt.
Maar hier toch een klein stukje van deze kaart ter illustratie.
MOSTEIRO DOS JERÓNIMOS
De toren van Belém, het Padrão dos Descobrimentos, en het Mosteiro dos Jerónimos liggen allemaal op wandelafstand van elkaar, wat natuurlijk mooi meegenomen is…
Samen met de Torre de Belém is dit Mosteiro dos Jerónimos een van de topattracties van Lissabon, tevens UNESCO Werelderfgoed.
Van buitenaf ziet het er alvast indrukwekkend groot uit.
Eens binnen volgden we de goed aangegeven, in één richting gaande route.
Wandelend door de gangen rond het binnenplein is het genieten van de prachtige architectuur van bogen en zuilen.
Ik was wel wat teleurgesteld omdat ik verwacht had meer te kunnen zien over de werking van het klooster. Van het klooster zelf zie je amper iets, buiten lege zalen.
Eigenlijk had ik het allemaal grootser verwacht, omdat het van buitenaf zo groot lijkt.
Je bezoekt eigenlijk alleen de binnenplaats achter de kerk. Maar die is zoals gezegd wel prachtig met de kloostergang vol mooie gewelven en fotogenieke doorkijkjes.
Er waren wel 2 kamers open. Een graftombe, en de ruimte waar destijds de monniken hun maaltijden nuttigden. Maar ook hier weer een kale en lege zaal, buiten een wasbak, een open haard met schilderij erboven, en de mozaïekversiering op de muur.
Misschien val ik in herhaling, maar dit vind ik altijd zo spijtig. Het kan toch niet moeilijk zijn hier bijvoorbeeld een lange tafel met banken te zetten? Het zou al meteen een ander en beter beeld geven van hoe het er vroeger aan toe ging…
De kerkingang zelf ligt aan de zijkant van het klooster.
Hier hadden we echter weer pech. Er zijn grote restauratiewerken aan de gang in de kerk van het klooster, en die zullen zo te zien nog een hele tijd duren!
Enkel het midden gangpad naar het altaar was toegankelijk. Zo spijtig, want de kerk ziet er best indrukwekkend uit.
TERUG NAAR HET STADSCENTRUM
Na een welkome verfrissing op een terras in een zijstraatje van het klooster, ging het vlotjes met de tram terug naar het stadscentrum.
Zo kwamen we weer op het Praça do Commerció terecht.
Het was duidelijk etenstijd, de terrasjes daar en in de hoofdstraat liepen al goed vol !
We besloten op goed geluk één van de zijstraten in te lopen op zoek naar een leuk en typisch restaurant.
MARISQUEIRA POPULAR
Aan restaurants geen gebrek, noch in de hoofdstraat, noch in de zijstraatjes. Je zou er bijna keuzestress van krijgen!
Uiteindelijk besloten we onze kans te wagen bij Marisqueira Popular. Je vindt het restaurant in de R. dos Correeiros 207, parallel lopend aan de Rua Augusta.
Bij het binnenkomen zagen we meteen dat dit een echt Portugees plekje was, we waren duidelijk de enige toeristen. En waar de stedelingen zelf gaan eten, zit je meestal goed, toch?
De Marisqueira Popular bleek in elk geval een goede keuze. Wat was het weer lekker!
We kozen voor de Cataplana de Marisco, een typisch Portugese visstoofpot op basis van aardappelen, witte wijn, kabeljauw en zeevruchten.
Het personeel was er vriendelijk en attent, we werden zelf door de baas bediend!
Na het eten kregen we nog een afzakkertje van het huis aangeboden : een Ginjinha, de plaatselijke kersenlikeur. Zeker proberen als je in Lissabon bent!
Na nog een laatste wandeling over het Praça do Commerció tot aan de Taag besloten we onze citytrip Lissabon af te sluiten bij de Fábrica da Nata tearoom die we al twee dagen bezocht hadden, en lieten er ons nog eenmaal die heerlijke Pasteis de nata met een café Leite smaken.
OBRIGADO LISSABON
Tijd om huiswaarts te keren, met weer veel leuke nieuwe herinneringen.
Toen we onder het aquaduct Lissabon uit reden, kon ik dan ook niets anders zeggen dan :
“Obrigado Lissabon, voor deze geweldige citytrip – we hebben genoten van je mooie bezienswaardigheden en je heerlijke keuken…“
Bezocht jij Lissabon al? Wat zijn jouw ervaringen? Of staat Lissabon ook op jouw ‘to-see’-lijstje? Laat het me hieronder zeker weten, ik ben alvast benieuwd naar je reactie…
MEER REISVERHALEN?
Wil je nog meer reisverhalen lezen? Kijk dan zeker rond in de rubriek ‘REIS JE MEE’ van het hoofdmenu. Je vindt er alles over onze reizen in Spanje, Frankrijk, Nederland, Duitsland tot zelfs onze reis door 4 landen in Afrika toe.
Zoals steeds: geen saaie opsomming van wat er te zien valt, maar onze eigen bevindingen en verhalen, met telkens weer veel foto’s om de sfeer nog beter op te snuiven… 
NIEUWSBRIEF
Wil je geen enkel nieuw bericht missen? Klik dan HIER om je in te schrijven op mijn nieuwsbrief, dan ben je steeds als eerste op de hoogte van een nieuwe blog!
Je kan me ook volgen via mijn FB-pagina en Instagram door bovenaan dit bericht op de BUTTONS te klikken. Of door op die socials simpelweg NICKYS LEEF EN BELEEF BLOG in te tikken.
Klik HIER om naar de HOMEPAGE terug te gaan.
Nou zeg… wat een uitgebreide reportage. Ik hoef er niet eens meer naar toe. Dank je wel.
Tja, ik hou er nu eenmaal van over mijn ervaringen te vertellen, en dan wordt het inderdaad vaak een uitgebreide reportage… ☺️
Weer knap weergegeven. Op naar het volgende verhaal.
Dank voor je leuke reactie Andrea ! Het volgend verhaal moet wel nog beleefd worden, maar komt er zeker… ☺️
Zeer mooie reportage en prachtige foto’s Nicole, echt een aanrader zo te zien. Groetjes, Yolande & Romy
Bedankt Romy en Yolande voor jullie reactie. Leuk dat jullie er van genoten hebben. En ja, Lissabon vind ik zeker een aanrader, zelfs in de winter…
Weer een fantastisch reisverslag!! Cultuur, geschiedenis, gastronomie, … heerlijk om te lezen! De gids voor een bezoek aan Lissabon😉
Dankjewel voor je reactie Anita. Fijn te horen dat je er van genoten hebt. Daar doe ik het voor… ☺️