Boekenplank # 18

Waarom dit boek? 

Ik moet bekennen dat ik een hevige fan ben van de surrealistische schilderijen van René Magritte. En Magritte als detective? Het leek me leuk te weten hoe hij het er van af zou brengen.

Het verhaal :

De hoofdrollen in ‘Nu breekt mijn pijp!‘ zijn weggelegd voor kunstschilder René Magritte en zijn vrouw Georgette. 

Het verhaal speelt zich af in het Brusselse, in de jaren 1950. René Magritte woont samen met zijn vrouw in Schaarbeek. Op een middag wordt hij aan de tramhalte gefascineerd door een jonge, blonde vrouw in een bloemetjesjurk. Hij wil haar aanspreken, maar ze zit al op de tram. Heeft Magritte de vrouw echt gezien of was het een visioen, zoals hij er nog al had?
Thuis vertelt hij het verhaal aan zijn vrouw, en schildert hij de dame in kwestie. 

Enkele dagen later ziet Georgette in de krant dat diezelfde vrouw vermoord teruggevonden is, neergestoken met een mes, recht in het hart. Bij het lichaam werd een geparfumeerde liefdesbrief en een boeket seringen aangetroffen.

René Magritte, zelf een hevige fan van detectiveverhalen, besluit samen met Georgette de moord te onderzoeken. Hij rekent daarbij op de hulp/info van een bevriende politieagent. Die kan hem echter niet veel bijkomende informatie verschaffen, omdat de politie zelf in het duister tast in deze zaak.

Niet veel later valt er een tweede slachtoffer. Die zaak vertoont duidelijk gelijkenissen met de eerste.

Slagen Magritte en Georgette er in de dader te ontmaskeren?

Schrijfstijl

‘Nu breekt mijn pijp!‘ is het eerste deel uit een nieuwe detectivereeks : ‘Het dolle detectivewerk van Magritte en Georgette’.

Nadine Monfils gidst je met haar verhaal door Brussel, en zo maak je onder andere kennis met enkele gekende (nog steeds bestaande) cafés, zoals ‘Het Goudblommeke in papier‘, en het volkscafé ‘Chez Willy‘ op het Vossenplein. Misschien een tip om er eens langs te gaan bij een bezoek aan Brussel?

Je merkt tijdens het lezen dat de auteur heel wat onderzoek heeft verricht, en tevens dat ze gepassioneerd is door de schilderijen van Magritte. 

Er zitten ook heel wat waargebeurde anekdotes over Magritte en andere personen in het verhaal verweven. Dezen worden telkens met een asterisk aangeduid, die naar een voetnoot verwijzen. Eerlijk gezegd vond ik dit wel storend tijdens het lezen. Beter ware geweest indien de auteur een noot vooraf zou geplaatst hebben, met de melding dat het verhaal waargebeurde anekdotes bevat.

Auteur Monfils beschrijft ook delen van liedjesteksten van Jacques Brel. Je vermoedt algauw dat die in het verhaal een rol zullen spelen.

Nadine Monfils heeft een bondige, maar vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken worden vanuit verschillende perspectieven geschreven. Het is wel opletten om de draad niet kwijt te raken, omdat de auteur soms afdwaalt van het eigenlijke verhaal.

De personages van René Magritte en zijn vrouw Georgette zijn goed uitgewerkt. Samen vormen ze een goed speurdersteam. Al komt het verhaal soms wat ongeloofwaardig over.

De uiteindelijke plot zie je wel niet aankomen en is verrassend. Maar daar zeg ik verder niets over wegens mogelijk ‘spoiler alert’…

Mijn mening : 

Ik heb me in mijn keuze voor dit boek vooral laten leiden door de boekomslag en het gegeven Magritte (omdat, zoals ik hierboven al schreef, echt fan ben van zijn surrealistisch werk).

Spijtig genoeg kreeg ik geen wow-effect bij het verhaal van ‘Nu breekt mijn pijp!‘. Vooral omdat het soms toch wel echt ongeloofwaardig overkwam. Het is een leuk detectiveverhaal, dat wel. Met een beetje spanning, maar niet de spanning waarbij je op het puntje van je stoel gaat zitten, of het boek niet kan wegleggen.

Positief vond ik, als Brusselaar, het feit dat het verhaal zich in het Brusselse afspeelt, en ik dus ook veel plekken echt ken. Bovendien heb ik, dankzij de anekdotes, toch weer wat opgestoken over het leven en het werk van Magritte en Jacques Brel.

Weetje :

In ‘noot van de auteur’ vertelt Nadine Monfils dat ze de vrouw van Magritte persoonlijk kent. Vanwaar dus de vele anekdotes…